confīgor - Diatesi passiva
(confīgo, confīgis, confixi, confixum, confīgĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
confīgor
II sing.
confīgĕris, confīgĕre
III sing.
confīgĭtur
I plur.
confīgĭmur
II plur.
confīgimĭni
III plur.
confīguntur
IMPERFETTO
I sing.
confīgēbar
II sing.
confīgebāris, confīgebāre
III sing.
confīgebātur
I plur.
confīgebāmur
II plur.
confīgebamĭni
III plur.
confīgebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
confīgar
II sing.
confīgēris, confīgēre
III sing.
confīgētur
I plur.
confīgēmur
II plur.
confīgemĭni
III plur.
confīgentur
PERFETTO
I sing.
confixus, a, um sum
II sing.
confixus, a, um es
III sing.
confixus, a, um est
I plur.
confixi, ae, a sumus
II plur.
confixi, ae, a estis
III plur.
confixi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
confixus, a, um eram
II sing.
confixus, a, um eras
III sing.
confixus, a, um erat
I plur.
confixi, ae, a eramus
II plur.
confixi, ae, a eratis
III plur.
confixi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
confixus, a, um ero
II sing.
confixus, a, um eris
III sing.
confixus, a, um erit
I plur.
confixi, ae, a erimus
II plur.
confixi, ae, a eritis
III plur.
confixi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
confīgar
II sing.
confīgāris, confīgāre
III sing.
confīgātur
I plur.
confīgāmur
II plur.
confīgamĭni
III plur.
confīgantur
IMPERFETTO
I sing.
confīgĕrer
II sing.
confīgerēris, confīgerēre
III sing.
confīgerētur
I plur.
confīgerēmur
II plur.
confīgeremĭni
III plur.
confīgerentur
PERFETTO
I sing.
confixus, a, um sim
II sing.
confixus, a, um sis
III sing.
confixus, a, um sit
I plur.
confixi, ae, a simus
II plur.
confixi, ae, a sitis
III plur.
confixi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
confixus, a, um essem
II sing.
confixus, a, um esses
III sing.
confixus, a, um esset
I plur.
confixi, ae, a essemus
II plur.
confixi, ae, a essetis
III plur.
confixi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
confīgĕre
II plur.
confīgimĭni
FUTURO
II sing.
confīgĭtor
III sing.
confīgĭtor
II plur.
III plur.
confīguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
confixus, a, um
INFINITO
PRESENTE
confīgi
PERFETTO
Singolare:
confixus, a, um esse
Plurale:
confixi, ae, a esse
FUTURO
confixum esse
GERUNDIVO
confīgendus, a, um
SUPINO
confixu
Vedi la forma attiva di questo lemma
confīgor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis