confĭcĭor - Diatesi passiva
(confĭcĭo, confĭcis, confeci, confectum, confĭcĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
confĭcĭor
II sing.
confĭcĕris, confĭcĕre
III sing.
confĭcĭtur
I plur.
confĭcĭmur
II plur.
confĭcimĭni
III plur.
confĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
confĭciēbar
II sing.
confĭciebāris, confĭciebāre
III sing.
confĭciebātur
I plur.
confĭciebāmur
II plur.
confĭciebamĭni
III plur.
confĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
confĭcĭar
II sing.
confĭciēris, confĭciēre
III sing.
confĭciētur
I plur.
confĭciēmur
II plur.
confĭciemĭni
III plur.
confĭcientur
PERFETTO
I sing.
confectus, a, um sum
II sing.
confectus, a, um es
III sing.
confectus, a, um est
I plur.
confecti, ae, a sumus
II plur.
confecti, ae, a estis
III plur.
confecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
confectus, a, um eram
II sing.
confectus, a, um eras
III sing.
confectus, a, um erat
I plur.
confecti, ae, a eramus
II plur.
confecti, ae, a eratis
III plur.
confecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
confectus, a, um ero
II sing.
confectus, a, um eris
III sing.
confectus, a, um erit
I plur.
confecti, ae, a erimus
II plur.
confecti, ae, a eritis
III plur.
confecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
confĭcĭar
II sing.
confĭciāris, confĭciāre
III sing.
confĭciātur
I plur.
confĭciāmur
II plur.
confĭciamĭni
III plur.
confĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
confĭcĕrer
II sing.
confĭcerēris, confĭcerēre
III sing.
confĭcerētur
I plur.
confĭcerēmur
II plur.
confĭceremĭni
III plur.
confĭcerentur
PERFETTO
I sing.
confectus, a, um sim
II sing.
confectus, a, um sis
III sing.
confectus, a, um sit
I plur.
confecti, ae, a simus
II plur.
confecti, ae, a sitis
III plur.
confecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
confectus, a, um essem
II sing.
confectus, a, um esses
III sing.
confectus, a, um esset
I plur.
confecti, ae, a essemus
II plur.
confecti, ae, a essetis
III plur.
confecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
confectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
confĭci
PERFETTO
Singolare:
confectus, a, um esse
Plurale:
confecti, ae, a esse
FUTURO
confectum esse
GERUNDIVO
confĭciendus, a, um
SUPINO
confectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
confĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis