condēlector - Diatesi attiva
(condēlector, condēlectāris, condelectatus sum, condēlectāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
condēlector
II sing.
condēlectāris, condēlectāre
III sing.
condēlectātur
I plur.
condēlectāmur
II plur.
condēlectamĭni
III plur.
condēlectantur
IMPERFETTO
I sing.
condēlectābar
II sing.
condēlectabāris, condēlectabāre
III sing.
condēlectabātur
I plur.
condēlectabāmus
II plur.
condēlectabamĭni
III plur.
condēlectantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
condēlectābor
II sing.
condēlectabĕris, condēlectabĕre
III sing.
condēlectabĭtur
I plur.
condēlectabĭmur
II plur.
condēlectabimĭni
III plur.
condēlectabuntur
PERFETTO
I sing.
condelectatus, a, um sum
II sing.
condelectatus, a, um es
III sing.
condelectatus, a, um est
I plur.
condelectati, ae, a sumus
II plur.
condelectati, ae, a estis
III plur.
condelectati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
condelectatus, a, um eram
II sing.
condelectatus, a, um eras
III sing.
condelectatus, a, um erat
I plur.
condelectati, ae, a eramus
II plur.
condelectati, ae, a eratis
III plur.
condelectati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
condelectatus, a, um ero
II sing.
condelectatus, a, um eris
III sing.
condelectatus, a, um erit
I plur.
condelectati, ae, a erimus
II plur.
condelectati, ae, a eritis
III plur.
condelectati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
condēlecter
II sing.
condēlectēris, condēlectēre
III sing.
condēlectētur
I plur.
condēlectēmur
II plur.
condēlectemĭni
III plur.
condēlectentur
IMPERFETTO
I sing.
condēlectārer
II sing.
condēlectarēris, condēlectarēre
III sing.
condēlectarētur
I plur.
condēlectāremur
II plur.
condēlectaremĭni
III plur.
condēlectarentur
PERFETTO
I sing.
condelectatus, a, um sim
II sing.
condelectatus, a, um sis
III sing.
condelectatus, a, um sit
I plur.
condelectati, ae, a simus
II plur.
condelectati, ae, a sitis
III plur.
condelectati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
condelectatus, a, um essem
II sing.
condelectatus, a, um esses
III sing.
condelectatus, a, um esset
I plur.
condelectati, ae, a essemus
II plur.
condelectati, ae, a essetis
III plur.
condelectati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
condēlectāre
II plur.
condēlectamĭni
FUTURO
II sing.
condēlectātor
III sing.
condēlectātor
II plur.
III plur.
condēlectantor
INFINITO
PRESENTE
condēlectāri
PERFETTO
Singolare:
condelectatus, a, um esse
Plurale:
condelectati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
condelectatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
condelectatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
condēlectans, antis
FUTURO
condelectatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
condelectatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
condēlectandi
Dativo:
condēlectando
Accusativo:
condēlectandum
Ablativo:
condēlectando
GERUNDIVO
condēlector v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis