concertor - Diatesi passiva


(concerto, concertas, concertavi, concertatum, concertāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
concertor
II sing.
concertāris, concertāre
III sing.
concertātur
I plur.
concertāmur
II plur.
concertamĭni
III plur.
concertantur
IMPERFETTO
I sing.
concertābar
II sing.
concertabāris, concertabāre
III sing.
concertabātur
I plur.
concertabāmur
II plur.
concertabamĭni
III plur.
concertabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
concertābor
II sing.
concertabĕris, concertabĕre
III sing.
concertabĭtur
I plur.
concertabĭmur
II plur.
concertabimĭni
III plur.
concertabuntur
PERFETTO
I sing.
concertatus, –a, –um sum
II sing.
concertatus, –a, –um es
III sing.
concertatus, –a, –um est
I plur.
concertati, –ae, –a sumus
II plur.
concertati, –ae, –a estis
III plur.
concertati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concertatus, –a, –um eram
II sing.
concertatus, –a, –um eras
III sing.
concertatus, –a, –um erat
I plur.
concertati, –ae, –a eramus
II plur.
concertati, –ae, –a eratis
III plur.
concertati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
concertatus, –a, –um ero
II sing.
concertatus, –a, –um eris
III sing.
concertatus, –a, –um erit
I plur.
concertati, –ae, –a erimus
II plur.
concertati, –ae, –a eritis
III plur.
concertati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
concerter
II sing.
concertēris, concertēre
III sing.
concertētur
I plur.
concertēmur
II plur.
concertemĭni
III plur.
concertentur
IMPERFETTO
I sing.
concertārer
II sing.
concertarēris, concertarēre
III sing.
concertarētur
I plur.
concertarēmur
II plur.
concertaremĭni
III plur.
concertarentur
PERFETTO
I sing.
concertatus, –a, –um sim
II sing.
concertatus, –a, –um sis
III sing.
concertatus, –a, –um sit
I plur.
concertati, –ae, –a simus
II plur.
concertati, –ae, –a sitis
III plur.
concertati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concertatus, –a, –um essem
II sing.
concertatus, –a, –um esses
III sing.
concertatus, –a, –um esset
I plur.
concertati, –ae, –a essemus
II plur.
concertati, –ae, –a essetis
III plur.
concertati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
concertāre
II plur.
concertamĭni
FUTURO
II sing.
concertātor
III sing.
concertātor
II plur.
–
III plur.
concertantor
PARTICIPIO
PERFETTO
concertatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
concertāri
PERFETTO
Singolare:
concertatus, –a, –um esse
Plurale:
concertati, –ae, –a esse
FUTURO
concertatum esse
GERUNDIVO
concertandus, –a, –um
SUPINO
concertatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CONCERTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis