concălĕfīo - Diatesi attiva
(concălĕfĭo, concălĕfis, |concălĕfactus sum, concălĕfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
concălĕfĭo
II sing.
concălĕfis
III sing.
concălĕfit
I plur.
concălĕfīmus
II plur.
concălĕfītis
III plur.
concălĕfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
concălĕfiēbam
II sing.
concălĕfiēbas
III sing.
concălĕfiēbat
I plur.
concălĕfiebāmus
II plur.
concălĕfiebātis
III plur.
concălĕfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
concălĕfĭam
II sing.
concălĕfĭes
III sing.
concălĕfĭet
I plur.
concălĕfiēmus
II plur.
concălĕfiētis
III plur.
concălĕfĭent
PERFETTO
I sing.
concălĕfactus, a, um sum
II sing.
concălĕfactus, a, um es
III sing.
concălĕfactus, a, um est
I plur.
concălĕfacti, ae, a sumus
II plur.
concălĕfacti, ae, a estis
III plur.
concălĕfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concălĕfactus, a, um eram
II sing.
concălĕfactus, a, um eras
III sing.
concălĕfactus, a, um erat
I plur.
concălĕfacti, ae, a eramus
II plur.
concălĕfacti, ae, a eratis
III plur.
concălĕfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
concălĕfactus, a, um ero
II sing.
concălĕfactus, a, um eris
III sing.
concălĕfactus, a, um erit
I plur.
concălĕfacti, ae, a erimus
II plur.
concălĕfacti, ae, a eritis
III plur.
concălĕfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
concălĕfĭam
II sing.
concălĕfĭas
III sing.
concălĕfĭat
I plur.
concălĕfiāmus
II plur.
concălĕfiātis
III plur.
concălĕfĭant
IMPERFETTO
I sing.
concălĕfīrem
II sing.
concălĕfīres
III sing.
concălĕfīret
I plur.
concălĕfirēmus
II plur.
concălĕfirētis
III plur.
concălĕfīrent
PERFETTO
I sing.
concălĕfactus, a, um sim
II sing.
concălĕfactus, a, um sis
III sing.
concălĕfactus, a, um sit
I plur.
concălĕfacti, ae, a simus
II plur.
concălĕfacti, ae, a sitis
III plur.
concălĕfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
concălĕfactus, a, um essem
II sing.
concălĕfactus, a, um esses
III sing.
concălĕfactus, a, um esset
I plur.
concălĕfacti, ae, a essemus
II plur.
concălĕfacti, ae, a essetis
III plur.
concălĕfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
concălĕfi
II plur.
concălĕfīte
FUTURO
II sing.
concălĕfīto
III sing.
concălĕfīto
II plur.
concălĕfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
concălĕfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
concălĕfactum
Passivo:
concălĕfactu
INFINITO
PRESENTE
concălĕfieri
PERFETTO
Singolare:
concălĕfactus, a, um esse
Plurale:
concălĕfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
concălĕfuturūm, am, ūm esse, concălĕfore
Passivo:
concalefacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
concalefaciendus, a, um
concălĕfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis