comprĕcor - Diatesi attiva
(comprĕcor, comprĕcāris, comprecatus sum, comprĕcāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
comprĕcor
II sing.
comprĕcāris, comprĕcāre
III sing.
comprĕcātur
I plur.
comprĕcāmur
II plur.
comprĕcamĭni
III plur.
comprĕcantur
IMPERFETTO
I sing.
comprĕcābar
II sing.
comprĕcabāris, comprĕcabāre
III sing.
comprĕcabātur
I plur.
comprĕcabāmur
II plur.
comprĕcabamĭni
III plur.
comprĕcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
comprĕcābor
II sing.
comprĕcabĕris, comprĕcabĕre
III sing.
comprĕcabĭtur
I plur.
comprĕcabĭmur
II plur.
comprĕcabimĭni
III plur.
comprĕcabuntur
PERFETTO
I sing.
comprecatus, a, um sum
II sing.
comprecatus, a, um es
III sing.
comprecatus, a, um est
I plur.
comprecati, ae, a sumus
II plur.
comprecati, ae, a estis
III plur.
comprecati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
comprecatus, a, um eram
II sing.
comprecatus, a, um eras
III sing.
comprecatus, a, um erat
I plur.
comprecati, ae, a eramus
II plur.
comprecati, ae, a eratis
III plur.
comprecati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
comprecatus, a, um ero
II sing.
comprecatus, a, um eris
III sing.
comprecatus, a, um erit
I plur.
comprecati, ae, a erimus
II plur.
comprecati, ae, a eritis
III plur.
comprecati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
comprĕcer
II sing.
comprĕcēris, comprĕcēre
III sing.
comprĕcētur
I plur.
comprĕcēmur
II plur.
comprĕcemĭni
III plur.
comprĕcentur
IMPERFETTO
I sing.
comprĕcārer
II sing.
comprĕcarēris, comprĕcarēre
III sing.
comprĕcarētur
I plur.
comprĕcarēmur
II plur.
comprĕcaremĭni
III plur.
comprĕcarentur
PERFETTO
I sing.
comprecatus, a, um sim
II sing.
comprecatus, a, um sis
III sing.
comprecatus, a, um sit
I plur.
comprecati, ae, a simus
II plur.
comprecati, ae, a sitis
III plur.
comprecati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
comprecatus, a, um essem
II sing.
comprecatus, a, um esses
III sing.
comprecatus, a, um esset
I plur.
comprecati, ae, a essemus
II plur.
comprecati, ae, a essetis
III plur.
comprecati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
comprĕcāre
II plur.
comprĕcamĭni
FUTURO
II sing.
comprĕcātor
III sing.
comprĕcātor
II plur.
III plur.
comprĕcantor
INFINITO
PRESENTE
comprĕcāri
PERFETTO
Singolare:
comprecatus, a, um esse
Plurale:
comprecati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
comprecatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
comprecatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
comprĕcans, antis
FUTURO
comprecatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
comprecatum
Passivo:
comprecatu
GERUNDIO
Genitivo:
comprĕcandi
Dativo:
comprĕcando
Accusativo:
comprĕcandum
Ablativo:
comprĕcando
GERUNDIVO
comprĕcandus, a, um
comprĕcor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis