compeciscor - Diatesi attiva
(compeciscor, compeciscĕris, compectus sum, compecisci)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
compeciscor
II sing.
compeciscĕris, compeciscĕre
III sing.
compeciscĭtur
I plur.
compeciscĭmur
II plur.
compeciscimĭni
III plur.
compeciscuntur
IMPERFETTO
I sing.
compeciscēbar
II sing.
compeciscebāris, compeciscebāre
III sing.
compeciscebātur
I plur.
compeciscebāmur
II plur.
compeciscebamĭni
III plur.
compeciscebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
compeciscar
II sing.
compeciscēris, compeciscēre
III sing.
compeciscētur
I plur.
compeciscēmur
II plur.
compeciscemĭni
III plur.
compeciscentur
PERFETTO
I sing.
compectus, a, um sum
II sing.
compectus, a, um es
III sing.
compectus, a, um est
I plur.
compecti, ae, a sumus
II plur.
compecti, ae, a estis
III plur.
compecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
compectus, a, um eram
II sing.
compectus, a, um eras
III sing.
compectus, a, um erat
I plur.
compecti, ae, a eramus
II plur.
compecti, ae, a eratis
III plur.
compecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
compectus, a, um ero
II sing.
compectus, a, um eris
III sing.
compectus, a, um erit
I plur.
compecti, ae, a erimus
II plur.
compecti, ae, a eritis
III plur.
compecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
compeciscar
II sing.
compeciscāris, compeciscāre
III sing.
compeciscātur
I plur.
compeciscāmur
II plur.
compeciscamĭni
III plur.
compeciscantur
IMPERFETTO
I sing.
compeciscĕrer
II sing.
compeciscerēris, compeciscerēre
III sing.
compeciscerētur
I plur.
compeciscerēmur
II plur.
compecisceremĭni
III plur.
compeciscerentur
PERFETTO
I sing.
compectus, a, um sim
II sing.
compectus, a, um sis
III sing.
compectus, a, um sit
I plur.
compecti, ae, a simus
II plur.
compecti, ae, a sitis
III plur.
compecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
compectus, a, um essem
II sing.
compectus, a, um esses
III sing.
compectus, a, um esset
I plur.
compecti, ae, a essemus
II plur.
compecti, ae, a essetis
III plur.
compecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
compeciscĕre
II plur.
compeciscimĭni
FUTURO
II sing.
compeciscĭtor
III sing.
compeciscĭtor
II plur.
III plur.
compeciscuntor
INFINITO
PRESENTE
compecisci
PERFETTO
Singolare:
compectus, a, um esse
Plurale:
compecti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
compectūrūm, am, ūm esse
Plurale:
compectūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
compeciscens, entis
FUTURO
compectūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
compectum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
compeciscendi
Dativo:
compeciscendo
Accusativo:
compeciscendum
Ablativo:
compeciscendo
GERUNDIVO
compeciscor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis