commētĭor - Diatesi attiva
(commētĭor, commētīris, commensus sum, commētīri)
verbo transitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
commētĭor
II sing.
commētīris, commētīre
III sing.
commētītur
I plur.
commētīmur
II plur.
commētimĭni
III plur.
commētiuntur
IMPERFETTO
I sing.
commētiēbar
II sing.
commētiebāris, commētiebāre
III sing.
commētiebātur
I plur.
commētiebāmur
II plur.
commētiebamĭni
III plur.
commētiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
commētĭar
II sing.
commētiēris, commētiēre
III sing.
commētiētur
I plur.
commētiēmur
II plur.
commētiemĭni
III plur.
commētientur
PERFETTO
I sing.
commensus, a, um sum
II sing.
commensus, a, um es
III sing.
commensus, a, um est
I plur.
commensi, ae, a sumus
II plur.
commensi, ae, a estis
III plur.
commensi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commensus, a, um eram
II sing.
commensus, a, um eras
III sing.
commensus, a, um erat
I plur.
commensi, ae, a eramus
II plur.
commensi, ae, a eratis
III plur.
commensi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
commensus, a, um ero
II sing.
commensus, a, um eris
III sing.
commensus, a, um erit
I plur.
commensi, ae, a erimus
II plur.
commensi, ae, a eritis
III plur.
commensi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
commētĭar
II sing.
commētiāris, commētiāre
III sing.
commētiātur
I plur.
commētiāmur
II plur.
commētiamĭni
III plur.
commētiantur
IMPERFETTO
I sing.
commētīrer
II sing.
commētirēris, commētirēre
III sing.
commētirētur
I plur.
commētirēmur
II plur.
commētirēmini
III plur.
commētirentur
PERFETTO
I sing.
commensus, a, um sim
II sing.
commensus, a, um sis
III sing.
commensus, a, um sit
I plur.
commensi, ae, a simus
II plur.
commensi, ae, a sitis
III plur.
commensi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
commensus, a, um essem
II sing.
commensus, a, um esses
III sing.
commensus, a, um esset
I plur.
commensi, ae, a essemus
II plur.
commensi, ae, a essetis
III plur.
commensi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
commētīre
II plur.
commētimĭni
FUTURO
II sing.
commētītor
III sing.
commētītor
II plur.
III plur.
commētiuntor
INFINITO
PRESENTE
commētīri
PERFETTO
Singolare:
commensus, a, um esse
Plurale:
commensi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
commensūrūm, am, ūm
Plurale:
commensūros, as, a
PARTICIPIO
PRESENTE
commētiens, ientis
FUTURO
commensūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
commensum
Passivo:
commensu
GERUNDIO
Genitivo:
commētiendi
Dativo:
commētiendo
Accusativo:
ad commētiendum
Ablativo:
commētiendo
GERUNDIVO
commētiendus, a, um
commētĭor v. tr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis