cōmissor - Diatesi attiva
(cōmissor, cōmissāris, comissatus sum, cōmissāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
cōmissor
II sing.
cōmissāris, cōmissāre
III sing.
cōmissātur
I plur.
cōmissāmur
II plur.
cōmissamĭni
III plur.
cōmissantur
IMPERFETTO
I sing.
cōmissābar
II sing.
cōmissabāris, cōmissabāre
III sing.
cōmissabātur
I plur.
cōmissabāmus
II plur.
cōmissabamĭni
III plur.
cōmissantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
cōmissābor
II sing.
cōmissabĕris, cōmissabĕre
III sing.
cōmissabĭtur
I plur.
cōmissabĭmur
II plur.
cōmissabimĭni
III plur.
cōmissabuntur
PERFETTO
I sing.
comissatus, a, um sum
II sing.
comissatus, a, um es
III sing.
comissatus, a, um est
I plur.
comissati, ae, a sumus
II plur.
comissati, ae, a estis
III plur.
comissati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
comissatus, a, um eram
II sing.
comissatus, a, um eras
III sing.
comissatus, a, um erat
I plur.
comissati, ae, a eramus
II plur.
comissati, ae, a eratis
III plur.
comissati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
comissatus, a, um ero
II sing.
comissatus, a, um eris
III sing.
comissatus, a, um erit
I plur.
comissati, ae, a erimus
II plur.
comissati, ae, a eritis
III plur.
comissati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
cōmisser
II sing.
cōmissēris, cōmissēre
III sing.
cōmissētur
I plur.
cōmissēmur
II plur.
cōmissemĭni
III plur.
cōmissentur
IMPERFETTO
I sing.
cōmissārer
II sing.
cōmissarēris, cōmissarēre
III sing.
cōmissarētur
I plur.
cōmissāremur
II plur.
cōmissaremĭni
III plur.
cōmissarentur
PERFETTO
I sing.
comissatus, a, um sim
II sing.
comissatus, a, um sis
III sing.
comissatus, a, um sit
I plur.
comissati, ae, a simus
II plur.
comissati, ae, a sitis
III plur.
comissati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
comissatus, a, um essem
II sing.
comissatus, a, um esses
III sing.
comissatus, a, um esset
I plur.
comissati, ae, a essemus
II plur.
comissati, ae, a essetis
III plur.
comissati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
cōmissāre
II plur.
cōmissamĭni
FUTURO
II sing.
cōmissātor
III sing.
cōmissātor
II plur.
III plur.
cōmissantor
INFINITO
PRESENTE
cōmissāri
PERFETTO
Singolare:
comissatus, a, um esse
Plurale:
comissati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
comissatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
comissatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
cōmissans, antis
FUTURO
comissatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
comissatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
cōmissandi
Dativo:
cōmissando
Accusativo:
cōmissandum
Ablativo:
cōmissando
GERUNDIVO
cōmissor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis