combīnor - Diatesi passiva


(combīno, combīnas, combinavi, combinatum, combīnāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
combīnor
II sing.
combīnāris, combīnāre
III sing.
combīnātur
I plur.
combīnāmur
II plur.
combīnamĭni
III plur.
combīnantur
IMPERFETTO
I sing.
combīnābar
II sing.
combīnabāris, combīnabāre
III sing.
combīnabātur
I plur.
combīnabāmur
II plur.
combīnabamĭni
III plur.
combīnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
combīnābor
II sing.
combīnabĕris, combīnabĕre
III sing.
combīnabĭtur
I plur.
combīnabĭmur
II plur.
combīnabimĭni
III plur.
combīnabuntur
PERFETTO
I sing.
combinatus, –a, –um sum
II sing.
combinatus, –a, –um es
III sing.
combinatus, –a, –um est
I plur.
combinati, –ae, –a sumus
II plur.
combinati, –ae, –a estis
III plur.
combinati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
combinatus, –a, –um eram
II sing.
combinatus, –a, –um eras
III sing.
combinatus, –a, –um erat
I plur.
combinati, –ae, –a eramus
II plur.
combinati, –ae, –a eratis
III plur.
combinati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
combinatus, –a, –um ero
II sing.
combinatus, –a, –um eris
III sing.
combinatus, –a, –um erit
I plur.
combinati, –ae, –a erimus
II plur.
combinati, –ae, –a eritis
III plur.
combinati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
combīner
II sing.
combīnēris, combīnēre
III sing.
combīnētur
I plur.
combīnēmur
II plur.
combīnemĭni
III plur.
combīnentur
IMPERFETTO
I sing.
combīnārer
II sing.
combīnarēris, combīnarēre
III sing.
combīnarētur
I plur.
combīnarēmur
II plur.
combīnaremĭni
III plur.
combīnarentur
PERFETTO
I sing.
combinatus, –a, –um sim
II sing.
combinatus, –a, –um sis
III sing.
combinatus, –a, –um sit
I plur.
combinati, –ae, –a simus
II plur.
combinati, –ae, –a sitis
III plur.
combinati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
combinatus, –a, –um essem
II sing.
combinatus, –a, –um esses
III sing.
combinatus, –a, –um esset
I plur.
combinati, –ae, –a essemus
II plur.
combinati, –ae, –a essetis
III plur.
combinati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
combīnāre
II plur.
combīnamĭni
FUTURO
II sing.
combīnātor
III sing.
combīnātor
II plur.
–
III plur.
combīnantor
PARTICIPIO
PERFETTO
combinatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
combīnāri
PERFETTO
Singolare:
combinatus, –a, –um esse
Plurale:
combinati, –ae, –a esse
FUTURO
combinatum esse
GERUNDIVO
combīnandus, –a, –um
SUPINO
combinatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:COMBINOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis