collaetor - Diatesi attiva


(collaetor, collaetāris, collaetatus sum, collaetāri)

verbo intransitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
collaetor
II sing.
collaetāris, collaetāre
III sing.
collaetātur
I plur.
collaetāmur
II plur.
collaetamĭni
III plur.
collaetantur
IMPERFETTO
I sing.
collaetābar
II sing.
collaetabāris, collaetabāre
III sing.
collaetabātur
I plur.
collaetabāmus
II plur.
collaetabamĭni
III plur.
collaetantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
collaetābor
II sing.
collaetabĕris, collaetabĕre
III sing.
collaetabĭtur
I plur.
collaetabĭmur
II plur.
collaetabimĭni
III plur.
collaetabuntur
PERFETTO
I sing.
collaetatus, –a, –um sum
II sing.
collaetatus, –a, –um es
III sing.
collaetatus, –a, –um est
I plur.
collaetati, –ae, –a sumus
II plur.
collaetati, –ae, –a estis
III plur.
collaetati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
collaetatus, –a, –um eram
II sing.
collaetatus, –a, –um eras
III sing.
collaetatus, –a, –um erat
I plur.
collaetati, –ae, –a eramus
II plur.
collaetati, –ae, –a eratis
III plur.
collaetati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
collaetatus, –a, –um ero
II sing.
collaetatus, –a, –um eris
III sing.
collaetatus, –a, –um erit
I plur.
collaetati, –ae, –a erimus
II plur.
collaetati, –ae, –a eritis
III plur.
collaetati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
collaeter
II sing.
collaetēris, collaetēre
III sing.
collaetētur
I plur.
collaetēmur
II plur.
collaetemĭni
III plur.
collaetentur
IMPERFETTO
I sing.
collaetārer
II sing.
collaetarēris, collaetarēre
III sing.
collaetarētur
I plur.
collaetāremur
II plur.
collaetaremĭni
III plur.
collaetarentur
PERFETTO
I sing.
collaetatus, –a, –um sim
II sing.
collaetatus, –a, –um sis
III sing.
collaetatus, –a, –um sit
I plur.
collaetati, –ae, –a simus
II plur.
collaetati, –ae, –a sitis
III plur.
collaetati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
collaetatus, –a, –um essem
II sing.
collaetatus, –a, –um esses
III sing.
collaetatus, –a, –um esset
I plur.
collaetati, –ae, –a essemus
II plur.
collaetati, –ae, –a essetis
III plur.
collaetati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
collaetāre
II plur.
collaetamĭni
FUTURO
II sing.
collaetātor
III sing.
collaetātor
II plur.
–
III plur.
collaetantor
INFINITO
PRESENTE
collaetāri
PERFETTO
Singolare:
collaetatus, –a, –um esse
Plurale:
collaetati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
collaetatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
collaetatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
collaetans, –antis
FUTURO
collaetatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
collaetatum
Passivo:
–
GERUNDIO
Genitivo:
collaetandi
Dativo:
collaetando
Accusativo:
collaetandum
Ablativo:
collaetando
GERUNDIVO
–






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:COLLAETOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis