collăbĕfīo - Diatesi attiva
(collăbĕfĭo, collăbĕfis, |collăbĕfactus sum, collăbĕfieri)
verbo intransitivo anomalo
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
collăbĕfĭo
II sing.
collăbĕfis
III sing.
collăbĕfit
I plur.
collăbĕfīmus
II plur.
collăbĕfītis
III plur.
collăbĕfĭunt
IMPERFETTO
I sing.
collăbĕfiēbam
II sing.
collăbĕfiēbas
III sing.
collăbĕfiēbat
I plur.
collăbĕfiebāmus
II plur.
collăbĕfiebātis
III plur.
collăbĕfiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
collăbĕfĭam
II sing.
collăbĕfĭes
III sing.
collăbĕfĭet
I plur.
collăbĕfiēmus
II plur.
collăbĕfiētis
III plur.
collăbĕfĭent
PERFETTO
I sing.
collăbĕfactus, a, um sum
II sing.
collăbĕfactus, a, um es
III sing.
collăbĕfactus, a, um est
I plur.
collăbĕfacti, ae, a sumus
II plur.
collăbĕfacti, ae, a estis
III plur.
collăbĕfacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
collăbĕfactus, a, um eram
II sing.
collăbĕfactus, a, um eras
III sing.
collăbĕfactus, a, um erat
I plur.
collăbĕfacti, ae, a eramus
II plur.
collăbĕfacti, ae, a eratis
III plur.
collăbĕfacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
collăbĕfactus, a, um ero
II sing.
collăbĕfactus, a, um eris
III sing.
collăbĕfactus, a, um erit
I plur.
collăbĕfacti, ae, a erimus
II plur.
collăbĕfacti, ae, a eritis
III plur.
collăbĕfacti, ae, a erunt
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
collăbĕfĭam
II sing.
collăbĕfĭas
III sing.
collăbĕfĭat
I plur.
collăbĕfiāmus
II plur.
collăbĕfiātis
III plur.
collăbĕfĭant
IMPERFETTO
I sing.
collăbĕfīrem
II sing.
collăbĕfīres
III sing.
collăbĕfīret
I plur.
collăbĕfirēmus
II plur.
collăbĕfirētis
III plur.
collăbĕfīrent
PERFETTO
I sing.
collăbĕfactus, a, um sim
II sing.
collăbĕfactus, a, um sis
III sing.
collăbĕfactus, a, um sit
I plur.
collăbĕfacti, ae, a simus
II plur.
collăbĕfacti, ae, a sitis
III plur.
collăbĕfacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
collăbĕfactus, a, um essem
II sing.
collăbĕfactus, a, um esses
III sing.
collăbĕfactus, a, um esset
I plur.
collăbĕfacti, ae, a essemus
II plur.
collăbĕfacti, ae, a essetis
III plur.
collăbĕfacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
collăbĕfi
II plur.
collăbĕfīte
FUTURO
II sing.
collăbĕfīto
III sing.
collăbĕfīto
II plur.
collăbĕfitōte
III plur.
PARTICIPIO
PRESENTE
FUTURO
collăbĕfactūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
collăbĕfactum
Passivo:
collăbĕfactu
INFINITO
PRESENTE
collăbĕfieri
PERFETTO
Singolare:
collăbĕfactus, a, um esse
Plurale:
collăbĕfacti, ae, a esse
FUTURO
Attivo:
collăbĕfuturūm, am, ūm esse, collăbĕfore
Passivo:
collabefacūm, as, a esse
GERUNDIO
Genitivo:
Dativo:
Accusativo:
Ablativo:
GERUNDIVO
collabefaciendus, a, um
collăbĕfīo v. intr. an.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis