clāmĭtor - Diatesi passiva
(clāmĭto, clāmĭtas, clamitavi, clamitatum, clāmĭtāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
clāmĭtor
II sing.
clāmĭtāris, clāmĭtāre
III sing.
clāmĭtātur
I plur.
clāmĭtāmur
II plur.
clāmĭtamĭni
III plur.
clāmĭtantur
IMPERFETTO
I sing.
clāmĭtābar
II sing.
clāmĭtabāris, clāmĭtabāre
III sing.
clāmĭtabātur
I plur.
clāmĭtabāmur
II plur.
clāmĭtabamĭni
III plur.
clāmĭtabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
clāmĭtābor
II sing.
clāmĭtabĕris, clāmĭtabĕre
III sing.
clāmĭtabĭtur
I plur.
clāmĭtabĭmur
II plur.
clāmĭtabimĭni
III plur.
clāmĭtabuntur
PERFETTO
I sing.
clamitatus, a, um sum
II sing.
clamitatus, a, um es
III sing.
clamitatus, a, um est
I plur.
clamitati, ae, a sumus
II plur.
clamitati, ae, a estis
III plur.
clamitati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
clamitatus, a, um eram
II sing.
clamitatus, a, um eras
III sing.
clamitatus, a, um erat
I plur.
clamitati, ae, a eramus
II plur.
clamitati, ae, a eratis
III plur.
clamitati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
clamitatus, a, um ero
II sing.
clamitatus, a, um eris
III sing.
clamitatus, a, um erit
I plur.
clamitati, ae, a erimus
II plur.
clamitati, ae, a eritis
III plur.
clamitati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
clāmĭter
II sing.
clāmĭtēris, clāmĭtēre
III sing.
clāmĭtētur
I plur.
clāmĭtēmur
II plur.
clāmĭtemĭni
III plur.
clāmĭtentur
IMPERFETTO
I sing.
clāmĭtārer
II sing.
clāmĭtarēris, clāmĭtarēre
III sing.
clāmĭtarētur
I plur.
clāmĭtarēmur
II plur.
clāmĭtaremĭni
III plur.
clāmĭtarentur
PERFETTO
I sing.
clamitatus, a, um sim
II sing.
clamitatus, a, um sis
III sing.
clamitatus, a, um sit
I plur.
clamitati, ae, a simus
II plur.
clamitati, ae, a sitis
III plur.
clamitati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
clamitatus, a, um essem
II sing.
clamitatus, a, um esses
III sing.
clamitatus, a, um esset
I plur.
clamitati, ae, a essemus
II plur.
clamitati, ae, a essetis
III plur.
clamitati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
clāmĭtāre
II plur.
clāmĭtamĭni
FUTURO
II sing.
clāmĭtātor
III sing.
clāmĭtātor
II plur.
III plur.
clāmĭtantor
PARTICIPIO
PERFETTO
clamitatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
clāmĭtāri
PERFETTO
Singolare:
clamitatus, a, um esse
Plurale:
clamitati, ae, a esse
FUTURO
clamitatum esse
GERUNDIVO
clāmĭtandus, a, um
SUPINO
clamitatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
clāmĭtor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis