circumvĕhor - Diatesi attiva
(circumvĕhor, circumvĕhĕris, circumvectus sum, circumvĕhi)
verbo transitivo e intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circumvĕhor
II sing.
circumvĕhĕris, circumvĕhĕre
III sing.
circumvĕhĭtur
I plur.
circumvĕhĭmur
II plur.
circumvĕhimĭni
III plur.
circumvĕhuntur
IMPERFETTO
I sing.
circumvĕhēbar
II sing.
circumvĕhebāris, circumvĕhebāre
III sing.
circumvĕhebātur
I plur.
circumvĕhebāmur
II plur.
circumvĕhebamĭni
III plur.
circumvĕhebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circumvĕhar
II sing.
circumvĕhēris, circumvĕhēre
III sing.
circumvĕhētur
I plur.
circumvĕhēmur
II plur.
circumvĕhemĭni
III plur.
circumvĕhentur
PERFETTO
I sing.
circumvectus, a, um sum
II sing.
circumvectus, a, um es
III sing.
circumvectus, a, um est
I plur.
circumvecti, ae, a sumus
II plur.
circumvecti, ae, a estis
III plur.
circumvecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumvectus, a, um eram
II sing.
circumvectus, a, um eras
III sing.
circumvectus, a, um erat
I plur.
circumvecti, ae, a eramus
II plur.
circumvecti, ae, a eratis
III plur.
circumvecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumvectus, a, um ero
II sing.
circumvectus, a, um eris
III sing.
circumvectus, a, um erit
I plur.
circumvecti, ae, a erimus
II plur.
circumvecti, ae, a eritis
III plur.
circumvecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circumvĕhar
II sing.
circumvĕhāris, circumvĕhāre
III sing.
circumvĕhātur
I plur.
circumvĕhāmur
II plur.
circumvĕhamĭni
III plur.
circumvĕhantur
IMPERFETTO
I sing.
circumvĕhĕrer
II sing.
circumvĕherēris, circumvĕherēre
III sing.
circumvĕherētur
I plur.
circumvĕherēmur
II plur.
circumvĕheremĭni
III plur.
circumvĕherentur
PERFETTO
I sing.
circumvectus, a, um sim
II sing.
circumvectus, a, um sis
III sing.
circumvectus, a, um sit
I plur.
circumvecti, ae, a simus
II plur.
circumvecti, ae, a sitis
III plur.
circumvecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumvectus, a, um essem
II sing.
circumvectus, a, um esses
III sing.
circumvectus, a, um esset
I plur.
circumvecti, ae, a essemus
II plur.
circumvecti, ae, a essetis
III plur.
circumvecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circumvĕhĕre
II plur.
circumvĕhĭmini
FUTURO
II sing.
circumvĕhĭtor
III sing.
circumvĕhĭtor
II plur.
III plur.
circumvĕhuntor
INFINITO
PRESENTE
circumvĕhi
PERFETTO
Singolare:
circumvectus, a, um esse
Plurale:
circumvecti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
circumvectūrūm, am, ūm esse
Plurale:
circumvectūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
circumvĕhens, entis
FUTURO
circumvectūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
circumvectum
Passivo:
circumvectu
GERUNDIO
Genitivo:
circumvĕhendi
Dativo:
circumvĕhendo
Accusativo:
circumvĕhendum
Ablativo:
circumvĕhendo
GERUNDIVO
circumvĕhendus, a, um
circumvĕhor v. tr. e intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis