circumlŏquor - Diatesi attiva
(circumlŏquor, circumlŏquĕris, circumlocutus sum, circumlŏqui)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circumlŏquor
II sing.
circumlŏquĕris, circumlŏquĕre
III sing.
circumlŏquĭtur
I plur.
circumlŏquĭmur
II plur.
circumlŏquimĭni
III plur.
circumlŏquuntur
IMPERFETTO
I sing.
circumlŏquēbar
II sing.
circumlŏquebāris, circumlŏquebāre
III sing.
circumlŏquebātur
I plur.
circumlŏquebāmur
II plur.
circumlŏquebamĭni
III plur.
circumlŏquebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circumlŏquar
II sing.
circumlŏquēris, circumlŏquēre
III sing.
circumlŏquētur
I plur.
circumlŏquēmur
II plur.
circumlŏquemĭni
III plur.
circumlŏquentur
PERFETTO
I sing.
circumlocutus, a, um sum
II sing.
circumlocutus, a, um es
III sing.
circumlocutus, a, um est
I plur.
circumlocuti, ae, a sumus
II plur.
circumlocuti, ae, a estis
III plur.
circumlocuti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumlocutus, a, um eram
II sing.
circumlocutus, a, um eras
III sing.
circumlocutus, a, um erat
I plur.
circumlocuti, ae, a eramus
II plur.
circumlocuti, ae, a eratis
III plur.
circumlocuti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumlocutus, a, um ero
II sing.
circumlocutus, a, um eris
III sing.
circumlocutus, a, um erit
I plur.
circumlocuti, ae, a erimus
II plur.
circumlocuti, ae, a eritis
III plur.
circumlocuti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circumlŏquar
II sing.
circumlŏquāris, circumlŏquāre
III sing.
circumlŏquātur
I plur.
circumlŏquāmur
II plur.
circumlŏquamĭni
III plur.
circumlŏquantur
IMPERFETTO
I sing.
circumlŏquĕrer
II sing.
circumlŏquerēris, circumlŏquerēre
III sing.
circumlŏquerētur
I plur.
circumlŏquerēmur
II plur.
circumlŏqueremĭni
III plur.
circumlŏquerentur
PERFETTO
I sing.
circumlocutus, a, um sim
II sing.
circumlocutus, a, um sis
III sing.
circumlocutus, a, um sit
I plur.
circumlocuti, ae, a simus
II plur.
circumlocuti, ae, a sitis
III plur.
circumlocuti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumlocutus, a, um essem
II sing.
circumlocutus, a, um esses
III sing.
circumlocutus, a, um esset
I plur.
circumlocuti, ae, a essemus
II plur.
circumlocuti, ae, a essetis
III plur.
circumlocuti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circumlŏquĕre
II plur.
circumlŏquimĭni
FUTURO
II sing.
circumlŏquĭtor
III sing.
circumlŏquĭtor
II plur.
III plur.
circumlŏquuntor
INFINITO
PRESENTE
circumlŏqui
PERFETTO
Singolare:
circumlocutus, a, um esse
Plurale:
circumlocuti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
circumlocutūrūm, am, ūm esse
Plurale:
circumlocutūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
circumlŏquens, entis
FUTURO
circumlocutūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
circumlocutum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
circumlŏquendi
Dativo:
circumlŏquendo
Accusativo:
circumlŏquendum
Ablativo:
circumlŏquendo
GERUNDIVO
circumlŏquor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis