circumflector - Diatesi passiva


(circumflecto, circumflectis, circumflexi, circumflexum, circumflectĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circumflector
II sing.
circumflectĕris, circumflectĕre
III sing.
circumflectĭtur
I plur.
circumflectĭmur
II plur.
circumflectimĭni
III plur.
circumflectuntur
IMPERFETTO
I sing.
circumflectēbar
II sing.
circumflectebāris, circumflectebāre
III sing.
circumflectebātur
I plur.
circumflectebāmur
II plur.
circumflectebamĭni
III plur.
circumflectebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circumflectar
II sing.
circumflectēris, circumflectēre
III sing.
circumflectētur
I plur.
circumflectēmur
II plur.
circumflectemĭni
III plur.
circumflectentur
PERFETTO
I sing.
circumflexus, –a, –um sum
II sing.
circumflexus, –a, –um es
III sing.
circumflexus, –a, –um est
I plur.
circumflexi, –ae, –a sumus
II plur.
circumflexi, –ae, –a estis
III plur.
circumflexi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumflexus, –a, –um eram
II sing.
circumflexus, –a, –um eras
III sing.
circumflexus, –a, –um erat
I plur.
circumflexi, –ae, –a eramus
II plur.
circumflexi, –ae, –a eratis
III plur.
circumflexi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumflexus, –a, –um ero
II sing.
circumflexus, –a, –um eris
III sing.
circumflexus, –a, –um erit
I plur.
circumflexi, –ae, –a erimus
II plur.
circumflexi, –ae, –a eritis
III plur.
circumflexi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circumflectar
II sing.
circumflectāris, circumflectāre
III sing.
circumflectātur
I plur.
circumflectāmur
II plur.
circumflectamĭni
III plur.
circumflectantur
IMPERFETTO
I sing.
circumflectĕrer
II sing.
circumflecterēris, circumflecterēre
III sing.
circumflecterētur
I plur.
circumflecterēmur
II plur.
circumflecteremĭni
III plur.
circumflecterentur
PERFETTO
I sing.
circumflexus, –a, –um sim
II sing.
circumflexus, –a, –um sis
III sing.
circumflexus, –a, –um sit
I plur.
circumflexi, –ae, –a simus
II plur.
circumflexi, –ae, –a sitis
III plur.
circumflexi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumflexus, –a, –um essem
II sing.
circumflexus, –a, –um esses
III sing.
circumflexus, –a, –um esset
I plur.
circumflexi, –ae, –a essemus
II plur.
circumflexi, –ae, –a essetis
III plur.
circumflexi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circumflectĕre
II plur.
circumflectimĭni
FUTURO
II sing.
circumflectĭtor
III sing.
circumflectĭtor
II plur.
–
III plur.
circumflectuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
circumflexus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
circumflecti
PERFETTO
Singolare:
circumflexus, –a, –um esse
Plurale:
circumflexi, –ae, –a esse
FUTURO
circumflexum esse
GERUNDIVO
circumflectendus, –a, –um
SUPINO
circumflexu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:CIRCUMFLECTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis