circŭmăgor - Diatesi passiva
(circŭmăgo, circŭmăgis, circumegi, circumactum, circŭmăgĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
circŭmăgor
II sing.
circŭmăgĕris, circŭmăgĕre
III sing.
circŭmăgĭtur
I plur.
circŭmăgĭmur
II plur.
circŭmăgimĭni
III plur.
circŭmăguntur
IMPERFETTO
I sing.
circŭmăgēbar
II sing.
circŭmăgebāris, circŭmăgebāre
III sing.
circŭmăgebātur
I plur.
circŭmăgebāmur
II plur.
circŭmăgebamĭni
III plur.
circŭmăgebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
circŭmăgar
II sing.
circŭmăgēris, circŭmăgēre
III sing.
circŭmăgētur
I plur.
circŭmăgēmur
II plur.
circŭmăgemĭni
III plur.
circŭmăgentur
PERFETTO
I sing.
circumactus, a, um sum
II sing.
circumactus, a, um es
III sing.
circumactus, a, um est
I plur.
circumacti, ae, a sumus
II plur.
circumacti, ae, a estis
III plur.
circumacti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumactus, a, um eram
II sing.
circumactus, a, um eras
III sing.
circumactus, a, um erat
I plur.
circumacti, ae, a eramus
II plur.
circumacti, ae, a eratis
III plur.
circumacti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
circumactus, a, um ero
II sing.
circumactus, a, um eris
III sing.
circumactus, a, um erit
I plur.
circumacti, ae, a erimus
II plur.
circumacti, ae, a eritis
III plur.
circumacti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
circŭmăgar
II sing.
circŭmăgāris, circŭmăgāre
III sing.
circŭmăgātur
I plur.
circŭmăgāmur
II plur.
circŭmăgamĭni
III plur.
circŭmăgantur
IMPERFETTO
I sing.
circŭmăgĕrer
II sing.
circŭmăgerēris, circŭmăgerēre
III sing.
circŭmăgerētur
I plur.
circŭmăgerēmur
II plur.
circŭmăgeremĭni
III plur.
circŭmăgerentur
PERFETTO
I sing.
circumactus, a, um sim
II sing.
circumactus, a, um sis
III sing.
circumactus, a, um sit
I plur.
circumacti, ae, a simus
II plur.
circumacti, ae, a sitis
III plur.
circumacti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
circumactus, a, um essem
II sing.
circumactus, a, um esses
III sing.
circumactus, a, um esset
I plur.
circumacti, ae, a essemus
II plur.
circumacti, ae, a essetis
III plur.
circumacti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
circŭmăgĕre
II plur.
circŭmăgimĭni
FUTURO
II sing.
circŭmăgĭtor
III sing.
circŭmăgĭtor
II plur.
III plur.
circŭmăguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
circumactus, a, um
INFINITO
PRESENTE
circŭmăgi
PERFETTO
Singolare:
circumactus, a, um esse
Plurale:
circumacti, ae, a esse
FUTURO
circumactum esse
GERUNDIVO
circŭmăgendus, a, um
SUPINO
circumactu
Vedi la forma attiva di questo lemma
circŭmăgor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis