bellĭgĕror - Diatesi attiva
(bellĭgĕror, bellĭgĕrāris, belligeratus sum, bellĭgĕrāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
bellĭgĕror
II sing.
bellĭgĕrāris, bellĭgĕrāre
III sing.
bellĭgĕrātur
I plur.
bellĭgĕrāmur
II plur.
bellĭgĕramĭni
III plur.
bellĭgĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
bellĭgĕrābar
II sing.
bellĭgĕrabāris, bellĭgĕrabāre
III sing.
bellĭgĕrabātur
I plur.
bellĭgĕrabāmus
II plur.
bellĭgĕrabamĭni
III plur.
bellĭgĕrantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
bellĭgĕrābor
II sing.
bellĭgĕrabĕris, bellĭgĕrabĕre
III sing.
bellĭgĕrabĭtur
I plur.
bellĭgĕrabĭmur
II plur.
bellĭgĕrabimĭni
III plur.
bellĭgĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
belligeratus, a, um sum
II sing.
belligeratus, a, um es
III sing.
belligeratus, a, um est
I plur.
belligerati, ae, a sumus
II plur.
belligerati, ae, a estis
III plur.
belligerati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
belligeratus, a, um eram
II sing.
belligeratus, a, um eras
III sing.
belligeratus, a, um erat
I plur.
belligerati, ae, a eramus
II plur.
belligerati, ae, a eratis
III plur.
belligerati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
belligeratus, a, um ero
II sing.
belligeratus, a, um eris
III sing.
belligeratus, a, um erit
I plur.
belligerati, ae, a erimus
II plur.
belligerati, ae, a eritis
III plur.
belligerati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
bellĭgĕrer
II sing.
bellĭgĕrēris, bellĭgĕrēre
III sing.
bellĭgĕrētur
I plur.
bellĭgĕrēmur
II plur.
bellĭgĕremĭni
III plur.
bellĭgĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
bellĭgĕrārer
II sing.
bellĭgĕrarēris, bellĭgĕrarēre
III sing.
bellĭgĕrarētur
I plur.
bellĭgĕrāremur
II plur.
bellĭgĕraremĭni
III plur.
bellĭgĕrarentur
PERFETTO
I sing.
belligeratus, a, um sim
II sing.
belligeratus, a, um sis
III sing.
belligeratus, a, um sit
I plur.
belligerati, ae, a simus
II plur.
belligerati, ae, a sitis
III plur.
belligerati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
belligeratus, a, um essem
II sing.
belligeratus, a, um esses
III sing.
belligeratus, a, um esset
I plur.
belligerati, ae, a essemus
II plur.
belligerati, ae, a essetis
III plur.
belligerati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
bellĭgĕrāre
II plur.
bellĭgĕramĭni
FUTURO
II sing.
bellĭgĕrātor
III sing.
bellĭgĕrātor
II plur.
III plur.
bellĭgĕrantor
INFINITO
PRESENTE
bellĭgĕrāri
PERFETTO
Singolare:
belligeratus, a, um esse
Plurale:
belligerati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
belligeratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
belligeratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
bellĭgĕrans, antis
FUTURO
belligeratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
belligeratum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
bellĭgĕrandi
Dativo:
bellĭgĕrando
Accusativo:
bellĭgĕrandum
Ablativo:
bellĭgĕrando
GERUNDIVO
bellĭgĕror v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis