āverruncor - Diatesi passiva
(āverrunco, āverruncas, averruncavi, averruncatum, āverruncāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
āverruncor
II sing.
āverruncāris, āverruncāre
III sing.
āverruncātur
I plur.
āverruncāmur
II plur.
āverruncamĭni
III plur.
āverruncantur
IMPERFETTO
I sing.
āverruncābar
II sing.
āverruncabāris, āverruncabāre
III sing.
āverruncabātur
I plur.
āverruncabāmur
II plur.
āverruncabamĭni
III plur.
āverruncabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
āverruncābor
II sing.
āverruncabĕris, āverruncabĕre
III sing.
āverruncabĭtur
I plur.
āverruncabĭmur
II plur.
āverruncabimĭni
III plur.
āverruncabuntur
PERFETTO
I sing.
averruncatus, a, um sum
II sing.
averruncatus, a, um es
III sing.
averruncatus, a, um est
I plur.
averruncati, ae, a sumus
II plur.
averruncati, ae, a estis
III plur.
averruncati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
averruncatus, a, um eram
II sing.
averruncatus, a, um eras
III sing.
averruncatus, a, um erat
I plur.
averruncati, ae, a eramus
II plur.
averruncati, ae, a eratis
III plur.
averruncati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
averruncatus, a, um ero
II sing.
averruncatus, a, um eris
III sing.
averruncatus, a, um erit
I plur.
averruncati, ae, a erimus
II plur.
averruncati, ae, a eritis
III plur.
averruncati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
āverruncer
II sing.
āverruncēris, āverruncēre
III sing.
āverruncētur
I plur.
āverruncēmur
II plur.
āverruncemĭni
III plur.
āverruncentur
IMPERFETTO
I sing.
āverruncārer
II sing.
āverruncarēris, āverruncarēre
III sing.
āverruncarētur
I plur.
āverruncarēmur
II plur.
āverruncaremĭni
III plur.
āverruncarentur
PERFETTO
I sing.
averruncatus, a, um sim
II sing.
averruncatus, a, um sis
III sing.
averruncatus, a, um sit
I plur.
averruncati, ae, a simus
II plur.
averruncati, ae, a sitis
III plur.
averruncati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
averruncatus, a, um essem
II sing.
averruncatus, a, um esses
III sing.
averruncatus, a, um esset
I plur.
averruncati, ae, a essemus
II plur.
averruncati, ae, a essetis
III plur.
averruncati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
āverruncāre
II plur.
āverruncamĭni
FUTURO
II sing.
āverruncātor
III sing.
āverruncātor
II plur.
III plur.
āverruncantor
PARTICIPIO
PERFETTO
averruncatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
āverruncāri
PERFETTO
Singolare:
averruncatus, a, um esse
Plurale:
averruncati, ae, a esse
FUTURO
averruncatum esse
GERUNDIVO
āverruncandus, a, um
SUPINO
averruncatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
āverruncor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis