Donazione

auxĭlĭor - Diatesi attiva


(auxĭlĭor, auxĭlĭāris, auxiliatus sum, auxĭlĭāri)

verbo intransitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
auxĭlĭor
II sing.
auxĭlĭāris, auxĭlĭāre
III sing.
auxĭlĭātur
I plur.
auxĭlĭāmur
II plur.
auxĭlĭamĭni
III plur.
auxĭlĭantur
IMPERFETTO
I sing.
auxĭlĭābar
II sing.
auxĭlĭabāris, auxĭlĭabāre
III sing.
auxĭlĭabātur
I plur.
auxĭlĭabāmus
II plur.
auxĭlĭabamĭni
III plur.
auxĭlĭantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
auxĭlĭābor
II sing.
auxĭlĭabĕris, auxĭlĭabĕre
III sing.
auxĭlĭabĭtur
I plur.
auxĭlĭabĭmur
II plur.
auxĭlĭabimĭni
III plur.
auxĭlĭabuntur
PERFETTO
I sing.
auxiliatus, –a, –um sum
II sing.
auxiliatus, –a, –um es
III sing.
auxiliatus, –a, –um est
I plur.
auxiliati, –ae, –a sumus
II plur.
auxiliati, –ae, –a estis
III plur.
auxiliati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
auxiliatus, –a, –um eram
II sing.
auxiliatus, –a, –um eras
III sing.
auxiliatus, –a, –um erat
I plur.
auxiliati, –ae, –a eramus
II plur.
auxiliati, –ae, –a eratis
III plur.
auxiliati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
auxiliatus, –a, –um ero
II sing.
auxiliatus, –a, –um eris
III sing.
auxiliatus, –a, –um erit
I plur.
auxiliati, –ae, –a erimus
II plur.
auxiliati, –ae, –a eritis
III plur.
auxiliati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
auxĭlĭer
II sing.
auxĭlĭēris, auxĭlĭēre
III sing.
auxĭlĭētur
I plur.
auxĭlĭēmur
II plur.
auxĭlĭemĭni
III plur.
auxĭlĭentur
IMPERFETTO
I sing.
auxĭlĭārer
II sing.
auxĭlĭarēris, auxĭlĭarēre
III sing.
auxĭlĭarētur
I plur.
auxĭlĭāremur
II plur.
auxĭlĭaremĭni
III plur.
auxĭlĭarentur
PERFETTO
I sing.
auxiliatus, –a, –um sim
II sing.
auxiliatus, –a, –um sis
III sing.
auxiliatus, –a, –um sit
I plur.
auxiliati, –ae, –a simus
II plur.
auxiliati, –ae, –a sitis
III plur.
auxiliati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
auxiliatus, –a, –um essem
II sing.
auxiliatus, –a, –um esses
III sing.
auxiliatus, –a, –um esset
I plur.
auxiliati, –ae, –a essemus
II plur.
auxiliati, –ae, –a essetis
III plur.
auxiliati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
auxĭlĭāre
II plur.
auxĭlĭamĭni
FUTURO
II sing.
auxĭlĭātor
III sing.
auxĭlĭātor
II plur.
–
III plur.
auxĭlĭantor
INFINITO
PRESENTE
auxĭlĭāri
PERFETTO
Singolare:
auxiliatus, –a, –um esse
Plurale:
auxiliati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
auxiliatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
auxiliatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
auxĭlĭans, –antis
FUTURO
auxiliatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
auxiliatum
Passivo:
–
GERUNDIO
Genitivo:
auxĭlĭandi
Dativo:
auxĭlĭando
Accusativo:
auxĭlĭandum
Ablativo:
auxĭlĭando
GERUNDIVO
–



‹ auxiliatus
auxĭlĭum ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
auxĭlĭātŏr sost. masch. III decl.
auxĭlĭātrix sost. femm. III decl.
auxiliatūrūs agg. part. fut.
auxĭlĭātŭs sost. masch. IV decl.
auxiliatus agg. part. perf. I cl.
auxĭlĭor v. intr. dep. I coniug.
auxĭlĭum Sost. nt. II decl.
Auxĭmātes sost. masch. pl. III decl.
Auxĭmum Sost. nt. II decl.
ăvāra sost. femm. I decl.
ăvārē avv.
Ăvārĭcensis agg. II cl.
Ăvārĭcum Sost. nt. II decl.
ăvāriter avv.
ăvārĭtĭa sost. femm. I decl.
ăvārĭtĭes sost. femm. V decl.
ăvārus sost. masch. II decl.
ăvārus agg. I cl.
avectūrūs agg. part. fut.
avectus agg. part. perf. I cl.
{{ID:AUXILIOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis