Donazione

auspĭcor - Diatesi attiva


(auspĭcor, auspĭcāris, auspicatus sum, auspĭcāri)

verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
auspĭcor
II sing.
auspĭcāris, auspĭcāre
III sing.
auspĭcātur
I plur.
auspĭcāmur
II plur.
auspĭcamĭni
III plur.
auspĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
auspĭcābar
II sing.
auspĭcabāris, auspĭcabāre
III sing.
auspĭcabātur
I plur.
auspĭcabāmur
II plur.
auspĭcabamĭni
III plur.
auspĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
auspĭcābor
II sing.
auspĭcabĕris, auspĭcabĕre
III sing.
auspĭcabĭtur
I plur.
auspĭcabĭmur
II plur.
auspĭcabimĭni
III plur.
auspĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
auspicatus, –a, –um sum
II sing.
auspicatus, –a, –um es
III sing.
auspicatus, –a, –um est
I plur.
auspicati, –ae, –a sumus
II plur.
auspicati, –ae, –a estis
III plur.
auspicati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
auspicatus, –a, –um eram
II sing.
auspicatus, –a, –um eras
III sing.
auspicatus, –a, –um erat
I plur.
auspicati, –ae, –a eramus
II plur.
auspicati, –ae, –a eratis
III plur.
auspicati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
auspicatus, –a, –um ero
II sing.
auspicatus, –a, –um eris
III sing.
auspicatus, –a, –um erit
I plur.
auspicati, –ae, –a erimus
II plur.
auspicati, –ae, –a eritis
III plur.
auspicati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
auspĭcer
II sing.
auspĭcēris, auspĭcēre
III sing.
auspĭcētur
I plur.
auspĭcēmur
II plur.
auspĭcemĭni
III plur.
auspĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
auspĭcārer
II sing.
auspĭcarēris, auspĭcarēre
III sing.
auspĭcarētur
I plur.
auspĭcarēmur
II plur.
auspĭcaremĭni
III plur.
auspĭcarentur
PERFETTO
I sing.
auspicatus, –a, –um sim
II sing.
auspicatus, –a, –um sis
III sing.
auspicatus, –a, –um sit
I plur.
auspicati, –ae, –a simus
II plur.
auspicati, –ae, –a sitis
III plur.
auspicati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
auspicatus, –a, –um essem
II sing.
auspicatus, –a, –um esses
III sing.
auspicatus, –a, –um esset
I plur.
auspicati, –ae, –a essemus
II plur.
auspicati, –ae, –a essetis
III plur.
auspicati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
auspĭcāre
II plur.
auspĭcamĭni
FUTURO
II sing.
auspĭcātor
III sing.
auspĭcātor
II plur.
–
III plur.
auspĭcantor
INFINITO
PRESENTE
auspĭcāri
PERFETTO
Singolare:
auspicatus, –a, –um esse
Plurale:
auspicati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
auspicatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
auspicatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
auspĭcans, –antis
FUTURO
auspicatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
auspicatum
Passivo:
auspicatu
GERUNDIO
Genitivo:
auspĭcandi
Dativo:
auspĭcando
Accusativo:
auspĭcandum
Ablativo:
auspĭcando
GERUNDIVO
auspĭcandus, –a, –um



‹ auspĭcor
austellus ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
auspĭcātus agg. part. perf. I cl.
auspicatus agg. inf. perf.
auspĭcĭum Sost. nt. II decl.
auspĭco v. tr. e intr. I coniug.
auspĭcor v. tr. e intr. I coniug.
auspĭcor v. tr. e intr. dep. I coniug.
austellus sost. masch. II decl.
austĕr sost. masch. II decl.
austērē avv.
austērĭtās sost. femm. III decl.
austērŭlus agg. I cl.
austērus agg. I cl.
austrālis agg. II cl.
austrĭfĕr agg. I cl.
austrīna Sost. nt. pl. II decl.
austrīnus agg. I cl.
austrum Sost. nt. II decl.
ausum Sost. nt. II decl.
ausūrūs agg. part. fut.
ausŭs sost. masch. IV decl.
{{ID:AUSPICOR200}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis