ausculor - Diatesi attiva


(ausculor, ausculāris, ausculatus sum, ausculāri)

verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ausculor
II sing.
ausculāris, ausculāre
III sing.
ausculātur
I plur.
ausculāmur
II plur.
ausculamĭni
III plur.
ausculantur
IMPERFETTO
I sing.
ausculābar
II sing.
ausculabāris, ausculabāre
III sing.
ausculabātur
I plur.
ausculabāmur
II plur.
ausculabamĭni
III plur.
ausculabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ausculābor
II sing.
ausculabĕris, ausculabĕre
III sing.
ausculabĭtur
I plur.
ausculabĭmur
II plur.
ausculabimĭni
III plur.
ausculabuntur
PERFETTO
I sing.
ausculatus, –a, –um sum
II sing.
ausculatus, –a, –um es
III sing.
ausculatus, –a, –um est
I plur.
ausculati, –ae, –a sumus
II plur.
ausculati, –ae, –a estis
III plur.
ausculati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ausculatus, –a, –um eram
II sing.
ausculatus, –a, –um eras
III sing.
ausculatus, –a, –um erat
I plur.
ausculati, –ae, –a eramus
II plur.
ausculati, –ae, –a eratis
III plur.
ausculati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ausculatus, –a, –um ero
II sing.
ausculatus, –a, –um eris
III sing.
ausculatus, –a, –um erit
I plur.
ausculati, –ae, –a erimus
II plur.
ausculati, –ae, –a eritis
III plur.
ausculati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ausculer
II sing.
ausculēris, ausculēre
III sing.
ausculētur
I plur.
ausculēmur
II plur.
ausculemĭni
III plur.
ausculentur
IMPERFETTO
I sing.
ausculārer
II sing.
auscularēris, auscularēre
III sing.
auscularētur
I plur.
auscularēmur
II plur.
auscularemĭni
III plur.
auscularentur
PERFETTO
I sing.
ausculatus, –a, –um sim
II sing.
ausculatus, –a, –um sis
III sing.
ausculatus, –a, –um sit
I plur.
ausculati, –ae, –a simus
II plur.
ausculati, –ae, –a sitis
III plur.
ausculati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ausculatus, –a, –um essem
II sing.
ausculatus, –a, –um esses
III sing.
ausculatus, –a, –um esset
I plur.
ausculati, –ae, –a essemus
II plur.
ausculati, –ae, –a essetis
III plur.
ausculati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ausculāre
II plur.
ausculamĭni
FUTURO
II sing.
ausculātor
III sing.
ausculātor
II plur.
–
III plur.
ausculantor
INFINITO
PRESENTE
ausculāri
PERFETTO
Singolare:
ausculatus, –a, –um esse
Plurale:
ausculati, –ae, –a esse
FUTURO
Singolare:
ausculatūrūm, –am, –ūm esse
Plurale:
ausculatūros, –as, –a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
ausculans, –antis
FUTURO
ausculatūrūs, –a, –ūm
SUPINO
Attivo:
ausculatum
Passivo:
ausculatu
GERUNDIO
Genitivo:
ausculandi
Dativo:
ausculando
Accusativo:
ausculandum
Ablativo:
ausculando
GERUNDIVO
ausculandus, –a, –um






Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:AUSCULOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis