aucŭpor - Diatesi attiva
(aucŭpor, aucŭpāris, aucupatus sum, aucŭpāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
aucŭpor
II sing.
aucŭpāris, aucŭpāre
III sing.
aucŭpātur
I plur.
aucŭpāmur
II plur.
aucŭpamĭni
III plur.
aucŭpantur
IMPERFETTO
I sing.
aucŭpābar
II sing.
aucŭpabāris, aucŭpabāre
III sing.
aucŭpabātur
I plur.
aucŭpabāmur
II plur.
aucŭpabamĭni
III plur.
aucŭpabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
aucŭpābor
II sing.
aucŭpabĕris, aucŭpabĕre
III sing.
aucŭpabĭtur
I plur.
aucŭpabĭmur
II plur.
aucŭpabimĭni
III plur.
aucŭpabuntur
PERFETTO
I sing.
aucupatus, a, um sum
II sing.
aucupatus, a, um es
III sing.
aucupatus, a, um est
I plur.
aucupati, ae, a sumus
II plur.
aucupati, ae, a estis
III plur.
aucupati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
aucupatus, a, um eram
II sing.
aucupatus, a, um eras
III sing.
aucupatus, a, um erat
I plur.
aucupati, ae, a eramus
II plur.
aucupati, ae, a eratis
III plur.
aucupati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
aucupatus, a, um ero
II sing.
aucupatus, a, um eris
III sing.
aucupatus, a, um erit
I plur.
aucupati, ae, a erimus
II plur.
aucupati, ae, a eritis
III plur.
aucupati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
aucŭper
II sing.
aucŭpēris, aucŭpēre
III sing.
aucŭpētur
I plur.
aucŭpēmur
II plur.
aucŭpemĭni
III plur.
aucŭpentur
IMPERFETTO
I sing.
aucŭpārer
II sing.
aucŭparēris, aucŭparēre
III sing.
aucŭparētur
I plur.
aucŭparēmur
II plur.
aucŭparemĭni
III plur.
aucŭparentur
PERFETTO
I sing.
aucupatus, a, um sim
II sing.
aucupatus, a, um sis
III sing.
aucupatus, a, um sit
I plur.
aucupati, ae, a simus
II plur.
aucupati, ae, a sitis
III plur.
aucupati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
aucupatus, a, um essem
II sing.
aucupatus, a, um esses
III sing.
aucupatus, a, um esset
I plur.
aucupati, ae, a essemus
II plur.
aucupati, ae, a essetis
III plur.
aucupati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
aucŭpāre
II plur.
aucŭpamĭni
FUTURO
II sing.
aucŭpātor
III sing.
aucŭpātor
II plur.
III plur.
aucŭpantor
INFINITO
PRESENTE
aucŭpāri
PERFETTO
Singolare:
aucupatus, a, um esse
Plurale:
aucupati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
aucupatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
aucupatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
aucŭpans, antis
FUTURO
aucupatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
aucupatum
Passivo:
aucupatu
GERUNDIO
Genitivo:
aucŭpandi
Dativo:
aucŭpando
Accusativo:
aucŭpandum
Ablativo:
aucŭpando
GERUNDIVO
aucŭpandus, a, um
aucŭpor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis