attempĕror - Diatesi passiva
(attempĕro, attempĕras, attemperavi, attemperatum, attempĕrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
attempĕror
II sing.
attempĕrāris, attempĕrāre
III sing.
attempĕrātur
I plur.
attempĕrāmur
II plur.
attempĕramĭni
III plur.
attempĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
attempĕrābar
II sing.
attempĕrabāris, attempĕrabāre
III sing.
attempĕrabātur
I plur.
attempĕrabāmur
II plur.
attempĕrabamĭni
III plur.
attempĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
attempĕrābor
II sing.
attempĕrabĕris, attempĕrabĕre
III sing.
attempĕrabĭtur
I plur.
attempĕrabĭmur
II plur.
attempĕrabimĭni
III plur.
attempĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
attemperatus, a, um sum
II sing.
attemperatus, a, um es
III sing.
attemperatus, a, um est
I plur.
attemperati, ae, a sumus
II plur.
attemperati, ae, a estis
III plur.
attemperati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
attemperatus, a, um eram
II sing.
attemperatus, a, um eras
III sing.
attemperatus, a, um erat
I plur.
attemperati, ae, a eramus
II plur.
attemperati, ae, a eratis
III plur.
attemperati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
attemperatus, a, um ero
II sing.
attemperatus, a, um eris
III sing.
attemperatus, a, um erit
I plur.
attemperati, ae, a erimus
II plur.
attemperati, ae, a eritis
III plur.
attemperati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
attempĕrer
II sing.
attempĕrēris, attempĕrēre
III sing.
attempĕrētur
I plur.
attempĕrēmur
II plur.
attempĕremĭni
III plur.
attempĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
attempĕrārer
II sing.
attempĕrarēris, attempĕrarēre
III sing.
attempĕrarētur
I plur.
attempĕrarēmur
II plur.
attempĕraremĭni
III plur.
attempĕrarentur
PERFETTO
I sing.
attemperatus, a, um sim
II sing.
attemperatus, a, um sis
III sing.
attemperatus, a, um sit
I plur.
attemperati, ae, a simus
II plur.
attemperati, ae, a sitis
III plur.
attemperati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
attemperatus, a, um essem
II sing.
attemperatus, a, um esses
III sing.
attemperatus, a, um esset
I plur.
attemperati, ae, a essemus
II plur.
attemperati, ae, a essetis
III plur.
attemperati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
attempĕrāre
II plur.
attempĕramĭni
FUTURO
II sing.
attempĕrātor
III sing.
attempĕrātor
II plur.
III plur.
attempĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
attemperatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
attempĕrāri
PERFETTO
Singolare:
attemperatus, a, um esse
Plurale:
attemperati, ae, a esse
FUTURO
attemperatum esse
GERUNDIVO
attempĕrandus, a, um
SUPINO
attemperatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
attempĕror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis