aspernor - Diatesi attiva
(aspernor, aspernāris, aspernatus sum, aspernāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
aspernor
II sing.
aspernāris, aspernāre
III sing.
aspernātur
I plur.
aspernāmur
II plur.
aspernamĭni
III plur.
aspernantur
IMPERFETTO
I sing.
aspernābar
II sing.
aspernabāris, aspernabāre
III sing.
aspernabātur
I plur.
aspernabāmur
II plur.
aspernabamĭni
III plur.
aspernabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
aspernābor
II sing.
aspernabĕris, aspernabĕre
III sing.
aspernabĭtur
I plur.
aspernabĭmur
II plur.
aspernabimĭni
III plur.
aspernabuntur
PERFETTO
I sing.
aspernatus, a, um sum
II sing.
aspernatus, a, um es
III sing.
aspernatus, a, um est
I plur.
aspernati, ae, a sumus
II plur.
aspernati, ae, a estis
III plur.
aspernati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
aspernatus, a, um eram
II sing.
aspernatus, a, um eras
III sing.
aspernatus, a, um erat
I plur.
aspernati, ae, a eramus
II plur.
aspernati, ae, a eratis
III plur.
aspernati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
aspernatus, a, um ero
II sing.
aspernatus, a, um eris
III sing.
aspernatus, a, um erit
I plur.
aspernati, ae, a erimus
II plur.
aspernati, ae, a eritis
III plur.
aspernati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
asperner
II sing.
aspernēris, aspernēre
III sing.
aspernētur
I plur.
aspernēmur
II plur.
aspernemĭni
III plur.
aspernentur
IMPERFETTO
I sing.
aspernārer
II sing.
aspernarēris, aspernarēre
III sing.
aspernarētur
I plur.
aspernarēmur
II plur.
aspernaremĭni
III plur.
aspernarentur
PERFETTO
I sing.
aspernatus, a, um sim
II sing.
aspernatus, a, um sis
III sing.
aspernatus, a, um sit
I plur.
aspernati, ae, a simus
II plur.
aspernati, ae, a sitis
III plur.
aspernati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
aspernatus, a, um essem
II sing.
aspernatus, a, um esses
III sing.
aspernatus, a, um esset
I plur.
aspernati, ae, a essemus
II plur.
aspernati, ae, a essetis
III plur.
aspernati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
aspernāre
II plur.
aspernamĭni
FUTURO
II sing.
aspernātor
III sing.
aspernātor
II plur.
III plur.
aspernantor
INFINITO
PRESENTE
aspernāri
PERFETTO
Singolare:
aspernatus, a, um esse
Plurale:
aspernati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
aspernatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
aspernatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
aspernans, antis
FUTURO
aspernatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
aspernatum
Passivo:
aspernatu
GERUNDIO
Genitivo:
aspernandi
Dativo:
aspernando
Accusativo:
aspernandum
Ablativo:
aspernando
GERUNDIVO
aspernandus, a, um
aspernor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis