archĭtector - Diatesi attiva
(archĭtector, archĭtectāris, architectatus sum, archĭtectāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
archĭtector
II sing.
archĭtectāris, archĭtectāre
III sing.
archĭtectātur
I plur.
archĭtectāmur
II plur.
archĭtectamĭni
III plur.
archĭtectantur
IMPERFETTO
I sing.
archĭtectābar
II sing.
archĭtectabāris, archĭtectabāre
III sing.
archĭtectabātur
I plur.
archĭtectabāmur
II plur.
archĭtectabamĭni
III plur.
archĭtectabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
archĭtectābor
II sing.
archĭtectabĕris, archĭtectabĕre
III sing.
archĭtectabĭtur
I plur.
archĭtectabĭmur
II plur.
archĭtectabimĭni
III plur.
archĭtectabuntur
PERFETTO
I sing.
architectatus, a, um sum
II sing.
architectatus, a, um es
III sing.
architectatus, a, um est
I plur.
architectati, ae, a sumus
II plur.
architectati, ae, a estis
III plur.
architectati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
architectatus, a, um eram
II sing.
architectatus, a, um eras
III sing.
architectatus, a, um erat
I plur.
architectati, ae, a eramus
II plur.
architectati, ae, a eratis
III plur.
architectati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
architectatus, a, um ero
II sing.
architectatus, a, um eris
III sing.
architectatus, a, um erit
I plur.
architectati, ae, a erimus
II plur.
architectati, ae, a eritis
III plur.
architectati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
archĭtecter
II sing.
archĭtectēris, archĭtectēre
III sing.
archĭtectētur
I plur.
archĭtectēmur
II plur.
archĭtectemĭni
III plur.
archĭtectentur
IMPERFETTO
I sing.
archĭtectārer
II sing.
archĭtectarēris, archĭtectarēre
III sing.
archĭtectarētur
I plur.
archĭtectarēmur
II plur.
archĭtectaremĭni
III plur.
archĭtectarentur
PERFETTO
I sing.
architectatus, a, um sim
II sing.
architectatus, a, um sis
III sing.
architectatus, a, um sit
I plur.
architectati, ae, a simus
II plur.
architectati, ae, a sitis
III plur.
architectati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
architectatus, a, um essem
II sing.
architectatus, a, um esses
III sing.
architectatus, a, um esset
I plur.
architectati, ae, a essemus
II plur.
architectati, ae, a essetis
III plur.
architectati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
archĭtectāre
II plur.
archĭtectamĭni
FUTURO
II sing.
archĭtectātor
III sing.
archĭtectātor
II plur.
III plur.
archĭtectantor
INFINITO
PRESENTE
archĭtectāri
PERFETTO
Singolare:
architectatus, a, um esse
Plurale:
architectati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
architectatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
architectatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
archĭtectans, antis
FUTURO
architectatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
architectatum
Passivo:
architectatu
GERUNDIO
Genitivo:
archĭtectandi
Dativo:
archĭtectando
Accusativo:
archĭtectandum
Ablativo:
archĭtectando
GERUNDIVO
archĭtectandus, a, um
archĭtector v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis