ăpŏrĭor - Diatesi attiva
(ăpŏrĭor, ăpŏrĭāris, aporiatus sum, ăpŏrĭāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ăpŏrĭor
II sing.
ăpŏrĭāris, ăpŏrĭāre
III sing.
ăpŏrĭātur
I plur.
ăpŏrĭāmur
II plur.
ăpŏrĭamĭni
III plur.
ăpŏrĭantur
IMPERFETTO
I sing.
ăpŏrĭābar
II sing.
ăpŏrĭabāris, ăpŏrĭabāre
III sing.
ăpŏrĭabātur
I plur.
ăpŏrĭabāmus
II plur.
ăpŏrĭabamĭni
III plur.
ăpŏrĭantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ăpŏrĭābor
II sing.
ăpŏrĭabĕris, ăpŏrĭabĕre
III sing.
ăpŏrĭabĭtur
I plur.
ăpŏrĭabĭmur
II plur.
ăpŏrĭabimĭni
III plur.
ăpŏrĭabuntur
PERFETTO
I sing.
aporiatus, a, um sum
II sing.
aporiatus, a, um es
III sing.
aporiatus, a, um est
I plur.
aporiati, ae, a sumus
II plur.
aporiati, ae, a estis
III plur.
aporiati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
aporiatus, a, um eram
II sing.
aporiatus, a, um eras
III sing.
aporiatus, a, um erat
I plur.
aporiati, ae, a eramus
II plur.
aporiati, ae, a eratis
III plur.
aporiati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
aporiatus, a, um ero
II sing.
aporiatus, a, um eris
III sing.
aporiatus, a, um erit
I plur.
aporiati, ae, a erimus
II plur.
aporiati, ae, a eritis
III plur.
aporiati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ăpŏrĭer
II sing.
ăpŏrĭēris, ăpŏrĭēre
III sing.
ăpŏrĭētur
I plur.
ăpŏrĭēmur
II plur.
ăpŏrĭemĭni
III plur.
ăpŏrĭentur
IMPERFETTO
I sing.
ăpŏrĭārer
II sing.
ăpŏrĭarēris, ăpŏrĭarēre
III sing.
ăpŏrĭarētur
I plur.
ăpŏrĭāremur
II plur.
ăpŏrĭaremĭni
III plur.
ăpŏrĭarentur
PERFETTO
I sing.
aporiatus, a, um sim
II sing.
aporiatus, a, um sis
III sing.
aporiatus, a, um sit
I plur.
aporiati, ae, a simus
II plur.
aporiati, ae, a sitis
III plur.
aporiati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
aporiatus, a, um essem
II sing.
aporiatus, a, um esses
III sing.
aporiatus, a, um esset
I plur.
aporiati, ae, a essemus
II plur.
aporiati, ae, a essetis
III plur.
aporiati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ăpŏrĭāre
II plur.
ăpŏrĭamĭni
FUTURO
II sing.
ăpŏrĭātor
III sing.
ăpŏrĭātor
II plur.
III plur.
ăpŏrĭantor
INFINITO
PRESENTE
ăpŏrĭāri
PERFETTO
Singolare:
aporiatus, a, um esse
Plurale:
aporiati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
aporiatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
aporiatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
ăpŏrĭans, antis
FUTURO
aporiatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
aporiatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
ăpŏrĭandi
Dativo:
ăpŏrĭando
Accusativo:
ăpŏrĭandum
Ablativo:
ăpŏrĭando
GERUNDIVO
ăpŏrĭor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis