antĕvĕnĭor - Diatesi passiva
(antĕvĕnĭo, antĕvĕnis, anteveni, anteventum, antĕvĕnīre)
verbo transitivo e intransitivo IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
antĕvĕnĭor
II sing.
antĕvĕnīris, antĕvĕnīre
III sing.
antĕvĕnītur
I plur.
antĕvĕnīmur
II plur.
antĕvĕnimĭni
III plur.
antĕvĕniuntur
IMPERFETTO
I sing.
antĕvĕniēbar
II sing.
antĕvĕniebāris, antĕvĕniebāre
III sing.
antĕvĕniebātur
I plur.
antĕvĕniebāmur
II plur.
antĕvĕniebamĭni
III plur.
antĕvĕniebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
antĕvĕnĭar
II sing.
antĕvĕniēris, antĕvĕniēre
III sing.
antĕvĕniētur
I plur.
antĕvĕniēmur
II plur.
antĕvĕniemĭni
III plur.
antĕvĕnientur
PERFETTO
I sing.
anteventus, a, um sum
II sing.
anteventus, a, um es
III sing.
anteventus, a, um est
I plur.
anteventi, ae, a sumus
II plur.
anteventi, ae, a estis
III plur.
anteventi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
anteventus, a, um eram
II sing.
anteventus, a, um eras
III sing.
anteventus, a, um erat
I plur.
anteventi, ae, a eramus
II plur.
anteventi, ae, a eratis
III plur.
anteventi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
anteventus, a, um ero
II sing.
anteventus, a, um eris
III sing.
anteventus, a, um erit
I plur.
anteventi, ae, a erimus
II plur.
anteventi, ae, a eritis
III plur.
anteventi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
antĕvĕnĭar
II sing.
antĕvĕniāris, antĕvĕniāre
III sing.
antĕvĕniātur
I plur.
antĕvĕniāmur
II plur.
antĕvĕniamĭni
III plur.
antĕvĕniantur
IMPERFETTO
I sing.
antĕvĕnīrer
II sing.
antĕvĕnirēris, antevenirēre
III sing.
antĕvĕnirētur
I plur.
antĕvĕnirēmur
II plur.
antĕvĕnirēmini
III plur.
antĕvĕnirentur
PERFETTO
I sing.
anteventus, a, um sim
II sing.
anteventus, a, um sis
III sing.
anteventus, a, um sit
I plur.
anteventi, ae, a simus
II plur.
anteventi, ae, a sitis
III plur.
anteventi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
anteventus, a, um essem
II sing.
anteventus, a, um esses
III sing.
anteventus, a, um esset
I plur.
anteventi, ae, a essemus
II plur.
anteventi, ae, a essetis
III plur.
anteventi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
antĕvĕnīre
II plur.
antĕvĕnimĭni
FUTURO
II sing.
antĕvĕnītor
III sing.
antĕvĕnītor
II plur.
III plur.
antĕvĕniuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
anteventus, a, um
INFINITO
PRESENTE
antĕvĕnīri
PERFETTO
Singolare:
anteventus, a, um esse
Plurale:
anteventi, ae, a esse
FUTURO
anteventum esse
GERUNDIVO
antĕvĕniendus, a, um
SUPINO
anteventu
Vedi la forma attiva di questo lemma
antĕvĕnĭor v. tr. e intr. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis