annītor - Diatesi attiva
(annītor, annītĕris, annisus sum, annīti)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
annītor
II sing.
annītĕris, annītĕre
III sing.
annītĭtur
I plur.
annītĭmur
II plur.
annītimĭni
III plur.
annītuntur
IMPERFETTO
I sing.
annītēbar
II sing.
annītebāris, annītebāre
III sing.
annītebātur
I plur.
annītebāmur
II plur.
annītebamĭni
III plur.
annītebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
annītar
II sing.
annītēris, annītēre
III sing.
annītētur
I plur.
annītēmur
II plur.
annītemĭni
III plur.
annītentur
PERFETTO
I sing.
annisus, a, um sum
II sing.
annisus, a, um es
III sing.
annisus, a, um est
I plur.
annisi, ae, a sumus
II plur.
annisi, ae, a estis
III plur.
annisi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
annisus, a, um eram
II sing.
annisus, a, um eras
III sing.
annisus, a, um erat
I plur.
annisi, ae, a eramus
II plur.
annisi, ae, a eratis
III plur.
annisi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
annisus, a, um ero
II sing.
annisus, a, um eris
III sing.
annisus, a, um erit
I plur.
annisi, ae, a erimus
II plur.
annisi, ae, a eritis
III plur.
annisi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
annītar
II sing.
annītāris, annītāre
III sing.
annītātur
I plur.
annītāmur
II plur.
annītamĭni
III plur.
annītantur
IMPERFETTO
I sing.
annītĕrer
II sing.
annīterēris, annīterēre
III sing.
annīterētur
I plur.
annīterēmur
II plur.
annīteremĭni
III plur.
annīterentur
PERFETTO
I sing.
annisus, a, um sim
II sing.
annisus, a, um sis
III sing.
annisus, a, um sit
I plur.
annisi, ae, a simus
II plur.
annisi, ae, a sitis
III plur.
annisi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
annisus, a, um essem
II sing.
annisus, a, um esses
III sing.
annisus, a, um esset
I plur.
annisi, ae, a essemus
II plur.
annisi, ae, a essetis
III plur.
annisi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
annītĕre
II plur.
annītimĭni
FUTURO
II sing.
annītĭtor
III sing.
annītĭtor
II plur.
III plur.
annītuntor
INFINITO
PRESENTE
annīti
PERFETTO
Singolare:
annisus, a, um esse
Plurale:
annisi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
annisūrūm, am, ūm esse
Plurale:
annisūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
annītens, entis
FUTURO
annisūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
annisum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
annītendi
Dativo:
annītendo
Accusativo:
annītendum
Ablativo:
annītendo
GERUNDIVO
annītor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis