ammīror - Diatesi attiva
(ammīror, ammīrāris, ammiratus sum, ammīrāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ammīror
II sing.
ammīrāris, ammīrāre
III sing.
ammīrātur
I plur.
ammīrāmur
II plur.
ammīramĭni
III plur.
ammīrantur
IMPERFETTO
I sing.
ammīrābar
II sing.
ammīrabāris, ammīrabāre
III sing.
ammīrabātur
I plur.
ammīrabāmur
II plur.
ammīrabamĭni
III plur.
ammīrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ammīrābor
II sing.
ammīrabĕris, ammīrabĕre
III sing.
ammīrabĭtur
I plur.
ammīrabĭmur
II plur.
ammīrabimĭni
III plur.
ammīrabuntur
PERFETTO
I sing.
ammiratus, a, um sum
II sing.
ammiratus, a, um es
III sing.
ammiratus, a, um est
I plur.
ammirati, ae, a sumus
II plur.
ammirati, ae, a estis
III plur.
ammirati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ammiratus, a, um eram
II sing.
ammiratus, a, um eras
III sing.
ammiratus, a, um erat
I plur.
ammirati, ae, a eramus
II plur.
ammirati, ae, a eratis
III plur.
ammirati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
ammiratus, a, um ero
II sing.
ammiratus, a, um eris
III sing.
ammiratus, a, um erit
I plur.
ammirati, ae, a erimus
II plur.
ammirati, ae, a eritis
III plur.
ammirati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ammīrer
II sing.
ammīrēris, ammīrēre
III sing.
ammīrētur
I plur.
ammīrēmur
II plur.
ammīremĭni
III plur.
ammīrentur
IMPERFETTO
I sing.
ammīrārer
II sing.
ammīrarēris, ammīrarēre
III sing.
ammīrarētur
I plur.
ammīrarēmur
II plur.
ammīraremĭni
III plur.
ammīrarentur
PERFETTO
I sing.
ammiratus, a, um sim
II sing.
ammiratus, a, um sis
III sing.
ammiratus, a, um sit
I plur.
ammirati, ae, a simus
II plur.
ammirati, ae, a sitis
III plur.
ammirati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
ammiratus, a, um essem
II sing.
ammiratus, a, um esses
III sing.
ammiratus, a, um esset
I plur.
ammirati, ae, a essemus
II plur.
ammirati, ae, a essetis
III plur.
ammirati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ammīrāre
II plur.
ammīramĭni
FUTURO
II sing.
ammīrātor
III sing.
ammīrātor
II plur.
III plur.
ammīrantor
INFINITO
PRESENTE
ammīrāri
PERFETTO
Singolare:
ammiratus, a, um esse
Plurale:
ammirati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
ammiratūrūm, am, ūm esse
Plurale:
ammiratūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
ammīrans, antis
FUTURO
ammiratūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
ammiratum
Passivo:
ammiratu
GERUNDIO
Genitivo:
ammīrandi
Dativo:
ammīrando
Accusativo:
ammīrandum
Ablativo:
ammīrando
GERUNDIVO
ammīrandus, a, um
ammīror v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis