Donazione

allĭcĭor - Diatesi passiva


(allĭcĭo, allĭcis, allexi, allectum, allĭcĕre)

verbo transitivo III coniugazione in -io

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
allĭcĭor
II sing.
allĭcĕris, allĭcĕre
III sing.
allĭcĭtur
I plur.
allĭcĭmur
II plur.
allĭcimĭni
III plur.
allĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
allĭciēbar
II sing.
allĭciebāris, allĭciebāre
III sing.
allĭciebātur
I plur.
allĭciebāmur
II plur.
allĭciebamĭni
III plur.
allĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
allĭcĭar
II sing.
allĭciēris, allĭciēre
III sing.
allĭciētur
I plur.
allĭciēmur
II plur.
allĭciemĭni
III plur.
allĭcientur
PERFETTO
I sing.
allectus, –a, –um sum
II sing.
allectus, –a, –um es
III sing.
allectus, –a, –um est
I plur.
allecti, –ae, –a sumus
II plur.
allecti, –ae, –a estis
III plur.
allecti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
allectus, –a, –um eram
II sing.
allectus, –a, –um eras
III sing.
allectus, –a, –um erat
I plur.
allecti, –ae, –a eramus
II plur.
allecti, –ae, –a eratis
III plur.
allecti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
allectus, –a, –um ero
II sing.
allectus, –a, –um eris
III sing.
allectus, –a, –um erit
I plur.
allecti, –ae, –a erimus
II plur.
allecti, –ae, –a eritis
III plur.
allecti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
allĭcĭar
II sing.
allĭciāris, allĭciāre
III sing.
allĭciātur
I plur.
allĭciāmur
II plur.
allĭciamĭni
III plur.
allĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
allĭcĕrer
II sing.
allĭcerēris, allĭcerēre
III sing.
allĭcerētur
I plur.
allĭcerēmur
II plur.
allĭceremĭni
III plur.
allĭcerentur
PERFETTO
I sing.
allectus, –a, –um sim
II sing.
allectus, –a, –um sis
III sing.
allectus, –a, –um sit
I plur.
allecti, –ae, –a simus
II plur.
allecti, –ae, –a sitis
III plur.
allecti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
allectus, –a, –um essem
II sing.
allectus, –a, –um esses
III sing.
allectus, –a, –um esset
I plur.
allecti, –ae, –a essemus
II plur.
allecti, –ae, –a essetis
III plur.
allecti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
–
II plur.
–
FUTURO
II sing.
–
III sing.
–
II plur.
–
III plur.
–
PARTICIPIO
PERFETTO
allectus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
allĭci
PERFETTO
Singolare:
allectus, –a, –um esse
Plurale:
allecti, –ae, –a esse
FUTURO
allectum esse
GERUNDIVO
allĭciendus, –a, –um
SUPINO
allectu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ allĭcĭo
allīdens ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
allĭcĕfăciens agg. part. pres. II cl.
allĭcĕfăcĭo v. tr. III coniug. in -io
allicefactūrūs agg. part. fut.
allĭciens agg. part. pres. II cl.
allĭcĭo v. tr. III coniug. in -io
allĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
allīdens agg. part. pres. II cl.
allīdo v. tr. III coniug.
allīdor v. tr. III coniug.
Allĭensis agg. II cl.
Allifae sost. femm. pl. I decl.
Allifani sost. masch. pl. II decl.
Allīfānus agg. I cl.
allĭgāmentum Sost. nt. II decl.
allĭgans agg. part. pres. II cl.
allĭgātĭo sost. femm. III decl.
allĭgātŏr sost. masch. III decl.
allĭgātūra sost. femm. I decl.
alligatūrūs agg. part. fut.
alligatus agg. part. perf. I cl.
{{ID:ALLICIOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis