allĕvĭor - Diatesi passiva


(allĕvĭo, allĕvĭas, alleviatum, allĕvĭāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
allĕvĭor
II sing.
allĕvĭāris, allĕvĭāre
III sing.
allĕvĭātur
I plur.
allĕvĭāmur
II plur.
allĕvĭamĭni
III plur.
allĕvĭantur
IMPERFETTO
I sing.
allĕvĭābar
II sing.
allĕvĭabāris, allĕvĭabāre
III sing.
allĕvĭabātur
I plur.
allĕvĭabāmur
II plur.
allĕvĭabamĭni
III plur.
allĕvĭabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
allĕvĭābor
II sing.
allĕvĭabĕris, allĕvĭabĕre
III sing.
allĕvĭabĭtur
I plur.
allĕvĭabĭmur
II plur.
allĕvĭabimĭni
III plur.
allĕvĭabuntur
PERFETTO
I sing.
alleviatus, –a, –um sum
II sing.
alleviatus, –a, –um es
III sing.
alleviatus, –a, –um est
I plur.
alleviati, –ae, –a sumus
II plur.
alleviati, –ae, –a estis
III plur.
alleviati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
alleviatus, –a, –um eram
II sing.
alleviatus, –a, –um eras
III sing.
alleviatus, –a, –um erat
I plur.
alleviati, –ae, –a eramus
II plur.
alleviati, –ae, –a eratis
III plur.
alleviati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
alleviatus, –a, –um ero
II sing.
alleviatus, –a, –um eris
III sing.
alleviatus, –a, –um erit
I plur.
alleviati, –ae, –a erimus
II plur.
alleviati, –ae, –a eritis
III plur.
alleviati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
allĕvĭer
II sing.
allĕvĭēris, allĕvĭēre
III sing.
allĕvĭētur
I plur.
allĕvĭēmur
II plur.
allĕvĭemĭni
III plur.
allĕvĭentur
IMPERFETTO
I sing.
allĕvĭārer
II sing.
allĕvĭarēris, allĕvĭarēre
III sing.
allĕvĭarētur
I plur.
allĕvĭarēmur
II plur.
allĕvĭaremĭni
III plur.
allĕvĭarentur
PERFETTO
I sing.
alleviatus, –a, –um sim
II sing.
alleviatus, –a, –um sis
III sing.
alleviatus, –a, –um sit
I plur.
alleviati, –ae, –a simus
II plur.
alleviati, –ae, –a sitis
III plur.
alleviati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
alleviatus, –a, –um essem
II sing.
alleviatus, –a, –um esses
III sing.
alleviatus, –a, –um esset
I plur.
alleviati, –ae, –a essemus
II plur.
alleviati, –ae, –a essetis
III plur.
alleviati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
allĕvĭāre
II plur.
allĕvĭamĭni
FUTURO
II sing.
allĕvĭātor
III sing.
allĕvĭātor
II plur.
–
III plur.
allĕvĭantor
PARTICIPIO
PERFETTO
alleviatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
allĕvĭāri
PERFETTO
Singolare:
alleviatus, –a, –um esse
Plurale:
alleviati, –ae, –a esse
FUTURO
alleviatum esse
GERUNDIVO
allĕvĭandus, –a, –um
SUPINO
alleviatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:ALLEVIOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis