advorsor - Diatesi attiva
(advorsor, advorsāris, advorsatus sum, advorsāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
advorsor
II sing.
advorsāris, advorsāre
III sing.
advorsātur
I plur.
advorsāmur
II plur.
advorsamĭni
III plur.
advorsantur
IMPERFETTO
I sing.
advorsābar
II sing.
advorsabāris, advorsabāre
III sing.
advorsabātur
I plur.
advorsabāmus
II plur.
advorsabamĭni
III plur.
advorsantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
advorsābor
II sing.
advorsabĕris, advorsabĕre
III sing.
advorsabĭtur
I plur.
advorsabĭmur
II plur.
advorsabimĭni
III plur.
advorsabuntur
PERFETTO
I sing.
advorsatus, a, um sum
II sing.
advorsatus, a, um es
III sing.
advorsatus, a, um est
I plur.
advorsati, ae, a sumus
II plur.
advorsati, ae, a estis
III plur.
advorsati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
advorsatus, a, um eram
II sing.
advorsatus, a, um eras
III sing.
advorsatus, a, um erat
I plur.
advorsati, ae, a eramus
II plur.
advorsati, ae, a eratis
III plur.
advorsati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
advorsatus, a, um ero
II sing.
advorsatus, a, um eris
III sing.
advorsatus, a, um erit
I plur.
advorsati, ae, a erimus
II plur.
advorsati, ae, a eritis
III plur.
advorsati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
advorser
II sing.
advorsēris, advorsēre
III sing.
advorsētur
I plur.
advorsēmur
II plur.
advorsemĭni
III plur.
advorsentur
IMPERFETTO
I sing.
advorsārer
II sing.
advorsarēris, advorsarēre
III sing.
advorsarētur
I plur.
advorsāremur
II plur.
advorsaremĭni
III plur.
advorsarentur
PERFETTO
I sing.
advorsatus, a, um sim
II sing.
advorsatus, a, um sis
III sing.
advorsatus, a, um sit
I plur.
advorsati, ae, a simus
II plur.
advorsati, ae, a sitis
III plur.
advorsati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
advorsatus, a, um essem
II sing.
advorsatus, a, um esses
III sing.
advorsatus, a, um esset
I plur.
advorsati, ae, a essemus
II plur.
advorsati, ae, a essetis
III plur.
advorsati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
advorsāre
II plur.
advorsamĭni
FUTURO
II sing.
advorsātor
III sing.
advorsātor
II plur.
III plur.
advorsantor
INFINITO
PRESENTE
advorsāri
PERFETTO
Singolare:
advorsatus, a, um esse
Plurale:
advorsati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
advorsatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
advorsatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
advorsans, antis
FUTURO
advorsatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
advorsatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
advorsandi
Dativo:
advorsando
Accusativo:
advorsandum
Ablativo:
advorsando
GERUNDIVO
advorsor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis