Donazione

adtĕror - Diatesi passiva


(adtĕro, adtĕris, adtrivi, adtritum, adtĕrĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adtĕror
II sing.
adtĕrĕris, adtĕrĕre
III sing.
adtĕrĭtur
I plur.
adtĕrĭmur
II plur.
adtĕrimĭni
III plur.
adtĕruntur
IMPERFETTO
I sing.
adtĕrēbar
II sing.
adtĕrebāris, adtĕrebāre
III sing.
adtĕrebātur
I plur.
adtĕrebāmur
II plur.
adtĕrebamĭni
III plur.
adtĕrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adtĕrar
II sing.
adtĕrēris, adtĕrēre
III sing.
adtĕrētur
I plur.
adtĕrēmur
II plur.
adtĕremĭni
III plur.
adtĕrentur
PERFETTO
I sing.
adtritus, –a, –um sum
II sing.
adtritus, –a, –um es
III sing.
adtritus, –a, –um est
I plur.
adtriti, –ae, –a sumus
II plur.
adtriti, –ae, –a estis
III plur.
adtriti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adtritus, –a, –um eram
II sing.
adtritus, –a, –um eras
III sing.
adtritus, –a, –um erat
I plur.
adtriti, –ae, –a eramus
II plur.
adtriti, –ae, –a eratis
III plur.
adtriti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adtritus, –a, –um ero
II sing.
adtritus, –a, –um eris
III sing.
adtritus, –a, –um erit
I plur.
adtriti, –ae, –a erimus
II plur.
adtriti, –ae, –a eritis
III plur.
adtriti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adtĕrar
II sing.
adtĕrāris, adtĕrāre
III sing.
adtĕrātur
I plur.
adtĕrāmur
II plur.
adtĕramĭni
III plur.
adtĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
adtĕrĕrer
II sing.
adtĕrerēris, adtĕrerēre
III sing.
adtĕrerētur
I plur.
adtĕrerēmur
II plur.
adtĕreremĭni
III plur.
adtĕrerentur
PERFETTO
I sing.
adtritus, –a, –um sim
II sing.
adtritus, –a, –um sis
III sing.
adtritus, –a, –um sit
I plur.
adtriti, –ae, –a simus
II plur.
adtriti, –ae, –a sitis
III plur.
adtriti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adtritus, –a, –um essem
II sing.
adtritus, –a, –um esses
III sing.
adtritus, –a, –um esset
I plur.
adtriti, –ae, –a essemus
II plur.
adtriti, –ae, –a essetis
III plur.
adtriti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adtĕrĕre
II plur.
adtĕrimĭni
FUTURO
II sing.
adtĕrĭtor
III sing.
adtĕrĭtor
II plur.
–
III plur.
adtĕruntor
PARTICIPIO
PERFETTO
adtritus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
adtĕri
PERFETTO
Singolare:
adtritus, –a, –um esse
Plurale:
adtriti, –ae, –a esse
FUTURO
adtritum esse
GERUNDIVO
adtĕrendus, –a, –um
SUPINO
adtritu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ adtĕro
adterrānĕus ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
adtĕrens agg. part. pres. II cl.
adtermĭnans agg. part. pres. II cl.
adtermĭno v. tr. I coniug.
adtermĭnor v. tr. I coniug.
adtĕro v. tr. III coniug.
adtĕror v. tr. III coniug.
adterrānĕus agg. I cl.
adtertĭātus agg. I cl.
adtestans agg. part. pres. II cl.
adtestātĭo sost. femm. III decl.
adtestātŏr sost. masch. III decl.
adtestatūrūs agg. part. fut.
adtestatus agg. part. perf. I cl.
adtestor v. tr. dep. I coniug.
adtexens agg. part. pres. II cl.
adtexo v. tr. III coniug.
adtexor v. tr. III coniug.
adtextūrūs agg. part. fut.
adtextus agg. part. perf. I cl.
adtextus agg. inf. perf.
{{ID:ADTEROR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis