adsignor - Diatesi passiva
(adsigno, adsignas, adsignavi, adsignatum, adsignāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adsignor
II sing.
adsignāris, adsignāre
III sing.
adsignātur
I plur.
adsignāmur
II plur.
adsignamĭni
III plur.
adsignantur
IMPERFETTO
I sing.
adsignābar
II sing.
adsignabāris, adsignabāre
III sing.
adsignabātur
I plur.
adsignabāmur
II plur.
adsignabamĭni
III plur.
adsignabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adsignābor
II sing.
adsignabĕris, adsignabĕre
III sing.
adsignabĭtur
I plur.
adsignabĭmur
II plur.
adsignabimĭni
III plur.
adsignabuntur
PERFETTO
I sing.
adsignatus, a, um sum
II sing.
adsignatus, a, um es
III sing.
adsignatus, a, um est
I plur.
adsignati, ae, a sumus
II plur.
adsignati, ae, a estis
III plur.
adsignati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adsignatus, a, um eram
II sing.
adsignatus, a, um eras
III sing.
adsignatus, a, um erat
I plur.
adsignati, ae, a eramus
II plur.
adsignati, ae, a eratis
III plur.
adsignati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adsignatus, a, um ero
II sing.
adsignatus, a, um eris
III sing.
adsignatus, a, um erit
I plur.
adsignati, ae, a erimus
II plur.
adsignati, ae, a eritis
III plur.
adsignati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adsigner
II sing.
adsignēris, adsignēre
III sing.
adsignētur
I plur.
adsignēmur
II plur.
adsignemĭni
III plur.
adsignentur
IMPERFETTO
I sing.
adsignārer
II sing.
adsignarēris, adsignarēre
III sing.
adsignarētur
I plur.
adsignarēmur
II plur.
adsignaremĭni
III plur.
adsignarentur
PERFETTO
I sing.
adsignatus, a, um sim
II sing.
adsignatus, a, um sis
III sing.
adsignatus, a, um sit
I plur.
adsignati, ae, a simus
II plur.
adsignati, ae, a sitis
III plur.
adsignati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adsignatus, a, um essem
II sing.
adsignatus, a, um esses
III sing.
adsignatus, a, um esset
I plur.
adsignati, ae, a essemus
II plur.
adsignati, ae, a essetis
III plur.
adsignati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adsignāre
II plur.
adsignamĭni
FUTURO
II sing.
adsignātor
III sing.
adsignātor
II plur.
III plur.
adsignantor
PARTICIPIO
PERFETTO
adsignatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
adsignāri
PERFETTO
Singolare:
adsignatus, a, um esse
Plurale:
adsignati, ae, a esse
FUTURO
adsignatum esse
GERUNDIVO
adsignandus, a, um
SUPINO
adsignatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
adsignor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis