adiūdĭcor - Diatesi passiva
(adiūdĭco, adiūdĭcas, adiudicavi, adiudicatum, adiūdĭcāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
adiūdĭcor
II sing.
adiūdĭcāris, adiūdĭcāre
III sing.
adiūdĭcātur
I plur.
adiūdĭcāmur
II plur.
adiūdĭcamĭni
III plur.
adiūdĭcantur
IMPERFETTO
I sing.
adiūdĭcābar
II sing.
adiūdĭcabāris, adiūdĭcabāre
III sing.
adiūdĭcabātur
I plur.
adiūdĭcabāmur
II plur.
adiūdĭcabamĭni
III plur.
adiūdĭcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
adiūdĭcābor
II sing.
adiūdĭcabĕris, adiūdĭcabĕre
III sing.
adiūdĭcabĭtur
I plur.
adiūdĭcabĭmur
II plur.
adiūdĭcabimĭni
III plur.
adiūdĭcabuntur
PERFETTO
I sing.
adiudicatus, a, um sum
II sing.
adiudicatus, a, um es
III sing.
adiudicatus, a, um est
I plur.
adiudicati, ae, a sumus
II plur.
adiudicati, ae, a estis
III plur.
adiudicati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adiudicatus, a, um eram
II sing.
adiudicatus, a, um eras
III sing.
adiudicatus, a, um erat
I plur.
adiudicati, ae, a eramus
II plur.
adiudicati, ae, a eratis
III plur.
adiudicati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
adiudicatus, a, um ero
II sing.
adiudicatus, a, um eris
III sing.
adiudicatus, a, um erit
I plur.
adiudicati, ae, a erimus
II plur.
adiudicati, ae, a eritis
III plur.
adiudicati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
adiūdĭcer
II sing.
adiūdĭcēris, adiūdĭcēre
III sing.
adiūdĭcētur
I plur.
adiūdĭcēmur
II plur.
adiūdĭcemĭni
III plur.
adiūdĭcentur
IMPERFETTO
I sing.
adiūdĭcārer
II sing.
adiūdĭcarēris, adiūdĭcarēre
III sing.
adiūdĭcarētur
I plur.
adiūdĭcarēmur
II plur.
adiūdĭcaremĭni
III plur.
adiūdĭcarentur
PERFETTO
I sing.
adiudicatus, a, um sim
II sing.
adiudicatus, a, um sis
III sing.
adiudicatus, a, um sit
I plur.
adiudicati, ae, a simus
II plur.
adiudicati, ae, a sitis
III plur.
adiudicati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
adiudicatus, a, um essem
II sing.
adiudicatus, a, um esses
III sing.
adiudicatus, a, um esset
I plur.
adiudicati, ae, a essemus
II plur.
adiudicati, ae, a essetis
III plur.
adiudicati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
adiūdĭcāre
II plur.
adiūdĭcamĭni
FUTURO
II sing.
adiūdĭcātor
III sing.
adiūdĭcātor
II plur.
III plur.
adiūdĭcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
adiudicatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
adiūdĭcāri
PERFETTO
Singolare:
adiudicatus, a, um esse
Plurale:
adiudicati, ae, a esse
FUTURO
adiudicatum esse
GERUNDIVO
adiūdĭcandus, a, um
SUPINO
adiudicatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
adiūdĭcor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis