accognoscor - Diatesi passiva
(accognosco, accognoscis, accognovi, accognitum, accognoscĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
accognoscor
II sing.
accognoscĕris, accognoscĕre
III sing.
accognoscĭtur
I plur.
accognoscĭmur
II plur.
accognoscimĭni
III plur.
accognoscuntur
IMPERFETTO
I sing.
accognoscēbar
II sing.
accognoscebāris, accognoscebāre
III sing.
accognoscebātur
I plur.
accognoscebāmur
II plur.
accognoscebamĭni
III plur.
accognoscebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
accognoscar
II sing.
accognoscēris, accognoscēre
III sing.
accognoscētur
I plur.
accognoscēmur
II plur.
accognoscemĭni
III plur.
accognoscentur
PERFETTO
I sing.
accognitus, a, um sum
II sing.
accognitus, a, um es
III sing.
accognitus, a, um est
I plur.
accogniti, ae, a sumus
II plur.
accogniti, ae, a estis
III plur.
accogniti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
accognitus, a, um eram
II sing.
accognitus, a, um eras
III sing.
accognitus, a, um erat
I plur.
accogniti, ae, a eramus
II plur.
accogniti, ae, a eratis
III plur.
accogniti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
accognitus, a, um ero
II sing.
accognitus, a, um eris
III sing.
accognitus, a, um erit
I plur.
accogniti, ae, a erimus
II plur.
accogniti, ae, a eritis
III plur.
accogniti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
accognoscar
II sing.
accognoscāris, accognoscāre
III sing.
accognoscātur
I plur.
accognoscāmur
II plur.
accognoscamĭni
III plur.
accognoscantur
IMPERFETTO
I sing.
accognoscĕrer
II sing.
accognoscerēris, accognoscerēre
III sing.
accognoscerētur
I plur.
accognoscerēmur
II plur.
accognosceremĭni
III plur.
accognoscerentur
PERFETTO
I sing.
accognitus, a, um sim
II sing.
accognitus, a, um sis
III sing.
accognitus, a, um sit
I plur.
accogniti, ae, a simus
II plur.
accogniti, ae, a sitis
III plur.
accogniti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
accognitus, a, um essem
II sing.
accognitus, a, um esses
III sing.
accognitus, a, um esset
I plur.
accogniti, ae, a essemus
II plur.
accogniti, ae, a essetis
III plur.
accogniti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
accognoscĕre
II plur.
accognoscimĭni
FUTURO
II sing.
accognoscĭtor
III sing.
accognoscĭtor
II plur.
III plur.
accognoscuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
accognitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
accognosci
PERFETTO
Singolare:
accognitus, a, um esse
Plurale:
accogniti, ae, a esse
FUTURO
accognitum esse
GERUNDIVO
accognoscendus, a, um
SUPINO
accognitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
accognoscor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis