accingor - Diatesi passiva
(accingo, accingis, accinxi, accinctum, accingĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
accingor
II sing.
accingĕris, accingĕre
III sing.
accingĭtur
I plur.
accingĭmur
II plur.
accingimĭni
III plur.
accinguntur
IMPERFETTO
I sing.
accingēbar
II sing.
accingebāris, accingebāre
III sing.
accingebātur
I plur.
accingebāmur
II plur.
accingebamĭni
III plur.
accingebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
accingar
II sing.
accingēris, accingēre
III sing.
accingētur
I plur.
accingēmur
II plur.
accingemĭni
III plur.
accingentur
PERFETTO
I sing.
accinctus, a, um sum
II sing.
accinctus, a, um es
III sing.
accinctus, a, um est
I plur.
accincti, ae, a sumus
II plur.
accincti, ae, a estis
III plur.
accincti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
accinctus, a, um eram
II sing.
accinctus, a, um eras
III sing.
accinctus, a, um erat
I plur.
accincti, ae, a eramus
II plur.
accincti, ae, a eratis
III plur.
accincti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
accinctus, a, um ero
II sing.
accinctus, a, um eris
III sing.
accinctus, a, um erit
I plur.
accincti, ae, a erimus
II plur.
accincti, ae, a eritis
III plur.
accincti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
accingar
II sing.
accingāris, accingāre
III sing.
accingātur
I plur.
accingāmur
II plur.
accingamĭni
III plur.
accingantur
IMPERFETTO
I sing.
accingĕrer
II sing.
accingerēris, accingerēre
III sing.
accingerētur
I plur.
accingerēmur
II plur.
accingeremĭni
III plur.
accingerentur
PERFETTO
I sing.
accinctus, a, um sim
II sing.
accinctus, a, um sis
III sing.
accinctus, a, um sit
I plur.
accincti, ae, a simus
II plur.
accincti, ae, a sitis
III plur.
accincti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
accinctus, a, um essem
II sing.
accinctus, a, um esses
III sing.
accinctus, a, um esset
I plur.
accincti, ae, a essemus
II plur.
accincti, ae, a essetis
III plur.
accincti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
accingĕre
II plur.
accingimĭni
FUTURO
II sing.
accingĭtor
III sing.
accingĭtor
II plur.
III plur.
accinguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
accinctus, a, um
INFINITO
PRESENTE
accingi
PERFETTO
Singolare:
accinctus, a, um esse
Plurale:
accincti, ae, a esse
FUTURO
accinctum esse
GERUNDIVO
accingendus, a, um
SUPINO
accinctu
Vedi la forma attiva di questo lemma
accingor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis