acceptor - Diatesi passiva


(accepto, acceptas, acceptavi, acceptatum, acceptāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
acceptor
II sing.
acceptāris, acceptāre
III sing.
acceptātur
I plur.
acceptāmur
II plur.
acceptamĭni
III plur.
acceptantur
IMPERFETTO
I sing.
acceptābar
II sing.
acceptabāris, acceptabāre
III sing.
acceptabātur
I plur.
acceptabāmur
II plur.
acceptabamĭni
III plur.
acceptabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
acceptābor
II sing.
acceptabĕris, acceptabĕre
III sing.
acceptabĭtur
I plur.
acceptabĭmur
II plur.
acceptabimĭni
III plur.
acceptabuntur
PERFETTO
I sing.
acceptatus, –a, –um sum
II sing.
acceptatus, –a, –um es
III sing.
acceptatus, –a, –um est
I plur.
acceptati, –ae, –a sumus
II plur.
acceptati, –ae, –a estis
III plur.
acceptati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
acceptatus, –a, –um eram
II sing.
acceptatus, –a, –um eras
III sing.
acceptatus, –a, –um erat
I plur.
acceptati, –ae, –a eramus
II plur.
acceptati, –ae, –a eratis
III plur.
acceptati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
acceptatus, –a, –um ero
II sing.
acceptatus, –a, –um eris
III sing.
acceptatus, –a, –um erit
I plur.
acceptati, –ae, –a erimus
II plur.
acceptati, –ae, –a eritis
III plur.
acceptati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
accepter
II sing.
acceptēris, acceptēre
III sing.
acceptētur
I plur.
acceptēmur
II plur.
acceptemĭni
III plur.
acceptentur
IMPERFETTO
I sing.
acceptārer
II sing.
acceptarēris, acceptarēre
III sing.
acceptarētur
I plur.
acceptarēmur
II plur.
acceptaremĭni
III plur.
acceptarentur
PERFETTO
I sing.
acceptatus, –a, –um sim
II sing.
acceptatus, –a, –um sis
III sing.
acceptatus, –a, –um sit
I plur.
acceptati, –ae, –a simus
II plur.
acceptati, –ae, –a sitis
III plur.
acceptati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
acceptatus, –a, –um essem
II sing.
acceptatus, –a, –um esses
III sing.
acceptatus, –a, –um esset
I plur.
acceptati, –ae, –a essemus
II plur.
acceptati, –ae, –a essetis
III plur.
acceptati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
acceptāre
II plur.
acceptamĭni
FUTURO
II sing.
acceptātor
III sing.
acceptātor
II plur.
–
III plur.
acceptantor
PARTICIPIO
PERFETTO
acceptatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
acceptāri
PERFETTO
Singolare:
acceptatus, –a, –um esse
Plurale:
acceptati, –ae, –a esse
FUTURO
acceptatum esse
GERUNDIVO
acceptandus, –a, –um
SUPINO
acceptatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:ACCEPTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis