abstrăhor - Diatesi passiva


(abstrăho, abstrăhis, abstraxi, abstractum, abstrăhĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
abstrăhor
II sing.
abstrăhĕris, abstrăhĕre
III sing.
abstrăhĭtur
I plur.
abstrăhĭmur
II plur.
abstrăhimĭni
III plur.
abstrăhuntur
IMPERFETTO
I sing.
abstrăhēbar
II sing.
abstrăhebāris, abstrăhebāre
III sing.
abstrăhebātur
I plur.
abstrăhebāmur
II plur.
abstrăhebamĭni
III plur.
abstrăhebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
abstrăhar
II sing.
abstrăhēris, abstrăhēre
III sing.
abstrăhētur
I plur.
abstrăhēmur
II plur.
abstrăhemĭni
III plur.
abstrăhentur
PERFETTO
I sing.
abstractus, –a, –um sum
II sing.
abstractus, –a, –um es
III sing.
abstractus, –a, –um est
I plur.
abstracti, –ae, –a sumus
II plur.
abstracti, –ae, –a estis
III plur.
abstracti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abstractus, –a, –um eram
II sing.
abstractus, –a, –um eras
III sing.
abstractus, –a, –um erat
I plur.
abstracti, –ae, –a eramus
II plur.
abstracti, –ae, –a eratis
III plur.
abstracti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
abstractus, –a, –um ero
II sing.
abstractus, –a, –um eris
III sing.
abstractus, –a, –um erit
I plur.
abstracti, –ae, –a erimus
II plur.
abstracti, –ae, –a eritis
III plur.
abstracti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
abstrăhar
II sing.
abstrăhāris, abstrăhāre
III sing.
abstrăhātur
I plur.
abstrăhāmur
II plur.
abstrăhamĭni
III plur.
abstrăhantur
IMPERFETTO
I sing.
abstrăhĕrer
II sing.
abstrăherēris, abstrăherēre
III sing.
abstrăherētur
I plur.
abstrăherēmur
II plur.
abstrăheremĭni
III plur.
abstrăherentur
PERFETTO
I sing.
abstractus, –a, –um sim
II sing.
abstractus, –a, –um sis
III sing.
abstractus, –a, –um sit
I plur.
abstracti, –ae, –a simus
II plur.
abstracti, –ae, –a sitis
III plur.
abstracti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abstractus, –a, –um essem
II sing.
abstractus, –a, –um esses
III sing.
abstractus, –a, –um esset
I plur.
abstracti, –ae, –a essemus
II plur.
abstracti, –ae, –a essetis
III plur.
abstracti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
abstrăhĕre
II plur.
abstrăhimĭni
FUTURO
II sing.
abstrăhĭtor
III sing.
abstrăhĭtor
II plur.
–
III plur.
abstrăhuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
abstractus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
abstrăhi
PERFETTO
Singolare:
abstractus, –a, –um esse
Plurale:
abstracti, –ae, –a esse
FUTURO
abstractum esse
GERUNDIVO
abstrăhendus, –a, –um
SUPINO
abstractu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:ABSTRAHOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis