absterrĕor - Diatesi passiva
(absterrĕo, absterres, absterrui, absterritum, absterrēre)
verbo transitivo II coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
absterrĕor
II sing.
absterrēris, absterrēre
III sing.
absterrētur
I plur.
absterrēmur
II plur.
absterremĭni
III plur.
absterrentur
IMPERFETTO
I sing.
absterrēbar
II sing.
absterrebāris
III sing.
absterrebātur
I plur.
absterrebāmur
II plur.
absterrebamĭni
III plur.
absterrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
absterrēbor
II sing.
absterrebĕris, absterrebĕre
III sing.
absterrebĭtur
I plur.
absterrebĭmur
II plur.
absterrebimĭni
III plur.
absterrebuntur
PERFETTO
I sing.
absterritus, a, um sum
II sing.
absterritus, a, um es
III sing.
absterritus, a, um est
I plur.
absterriti, ae, a sumus
II plur.
absterriti, ae, a estis
III plur.
absterriti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
absterritus, a, um eram
II sing.
absterritus, a, um eras
III sing.
absterritus, a, um erat
I plur.
absterriti, ae, a eramus
II plur.
absterriti, ae, a eratis
III plur.
absterriti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
absterritus, a, um ero
II sing.
absterritus, a, um eris
III sing.
absterritus, a, um erit
I plur.
absterriti, ae, a erimus
II plur.
absterriti, ae, a eritis
III plur.
absterriti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
absterrĕar
II sing.
absterreāris, absterreāre
III sing.
absterreātur
I plur.
absterreāmur
II plur.
absterreamĭni
III plur.
absterreantur
IMPERFETTO
I sing.
absterrērer
II sing.
absterrerēris, absterrerēre
III sing.
absterrerētur
I plur.
absterrerēmur
II plur.
absterreremĭni
III plur.
absterrerentur
PERFETTO
I sing.
absterritus, a, um sim
II sing.
absterritus, a, um sis
III sing.
absterritus, a, um sit
I plur.
absterriti, ae, a simus
II plur.
absterriti, ae, a sitis
III plur.
absterriti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
absterritus, a, um essem
II sing.
absterritus, a, um esses
III sing.
absterritus, a, um esset
I plur.
absterriti, ae, a essemus
II plur.
absterriti, ae, a essetis
III plur.
absterriti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
absterrēre
II plur.
absterremĭni
FUTURO
II sing.
absterrētor
III sing.
absterrētor
II plur.
III plur.
absterrentor
PARTICIPIO
PERFETTO
absterritus, a, um
INFINITO
PRESENTE
absterrēri
PERFETTO
Singolare:
absterritus, a, um esse
Plurale:
absterriti, ae, a esse
FUTURO
absterritum esse
GERUNDIVO
absterrendus, a, um
SUPINO
absterritu
Vedi la forma attiva di questo lemma
absterrĕor v. tr. II coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis