abrŏgor - Diatesi passiva
(abrŏgo, abrŏgas, abrogavi, abrogatum, abrŏgāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
abrŏgor
II sing.
abrŏgāris, abrŏgāre
III sing.
abrŏgātur
I plur.
abrŏgāmur
II plur.
abrŏgamĭni
III plur.
abrŏgantur
IMPERFETTO
I sing.
abrŏgābar
II sing.
abrŏgabāris, abrŏgabāre
III sing.
abrŏgabātur
I plur.
abrŏgabāmur
II plur.
abrŏgabamĭni
III plur.
abrŏgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
abrŏgābor
II sing.
abrŏgabĕris, abrŏgabĕre
III sing.
abrŏgabĭtur
I plur.
abrŏgabĭmur
II plur.
abrŏgabimĭni
III plur.
abrŏgabuntur
PERFETTO
I sing.
abrogatus, a, um sum
II sing.
abrogatus, a, um es
III sing.
abrogatus, a, um est
I plur.
abrogati, ae, a sumus
II plur.
abrogati, ae, a estis
III plur.
abrogati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abrogatus, a, um eram
II sing.
abrogatus, a, um eras
III sing.
abrogatus, a, um erat
I plur.
abrogati, ae, a eramus
II plur.
abrogati, ae, a eratis
III plur.
abrogati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
abrogatus, a, um ero
II sing.
abrogatus, a, um eris
III sing.
abrogatus, a, um erit
I plur.
abrogati, ae, a erimus
II plur.
abrogati, ae, a eritis
III plur.
abrogati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
abrŏger
II sing.
abrŏgēris, abrŏgēre
III sing.
abrŏgētur
I plur.
abrŏgēmur
II plur.
abrŏgemĭni
III plur.
abrŏgentur
IMPERFETTO
I sing.
abrŏgārer
II sing.
abrŏgarēris, abrŏgarēre
III sing.
abrŏgarētur
I plur.
abrŏgarēmur
II plur.
abrŏgaremĭni
III plur.
abrŏgarentur
PERFETTO
I sing.
abrogatus, a, um sim
II sing.
abrogatus, a, um sis
III sing.
abrogatus, a, um sit
I plur.
abrogati, ae, a simus
II plur.
abrogati, ae, a sitis
III plur.
abrogati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abrogatus, a, um essem
II sing.
abrogatus, a, um esses
III sing.
abrogatus, a, um esset
I plur.
abrogati, ae, a essemus
II plur.
abrogati, ae, a essetis
III plur.
abrogati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
abrŏgāre
II plur.
abrŏgamĭni
FUTURO
II sing.
abrŏgātor
III sing.
abrŏgātor
II plur.
III plur.
abrŏgantor
PARTICIPIO
PERFETTO
abrogatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
abrŏgāri
PERFETTO
Singolare:
abrogatus, a, um esse
Plurale:
abrogati, ae, a esse
FUTURO
abrogatum esse
GERUNDIVO
abrŏgandus, a, um
SUPINO
abrogatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
abrŏgor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis