abrŏgor - Diatesi passiva


(abrŏgo, abrŏgas, abrogavi, abrogatum, abrŏgāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
abrŏgor
II sing.
abrŏgāris, abrŏgāre
III sing.
abrŏgātur
I plur.
abrŏgāmur
II plur.
abrŏgamĭni
III plur.
abrŏgantur
IMPERFETTO
I sing.
abrŏgābar
II sing.
abrŏgabāris, abrŏgabāre
III sing.
abrŏgabātur
I plur.
abrŏgabāmur
II plur.
abrŏgabamĭni
III plur.
abrŏgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
abrŏgābor
II sing.
abrŏgabĕris, abrŏgabĕre
III sing.
abrŏgabĭtur
I plur.
abrŏgabĭmur
II plur.
abrŏgabimĭni
III plur.
abrŏgabuntur
PERFETTO
I sing.
abrogatus, –a, –um sum
II sing.
abrogatus, –a, –um es
III sing.
abrogatus, –a, –um est
I plur.
abrogati, –ae, –a sumus
II plur.
abrogati, –ae, –a estis
III plur.
abrogati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abrogatus, –a, –um eram
II sing.
abrogatus, –a, –um eras
III sing.
abrogatus, –a, –um erat
I plur.
abrogati, –ae, –a eramus
II plur.
abrogati, –ae, –a eratis
III plur.
abrogati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
abrogatus, –a, –um ero
II sing.
abrogatus, –a, –um eris
III sing.
abrogatus, –a, –um erit
I plur.
abrogati, –ae, –a erimus
II plur.
abrogati, –ae, –a eritis
III plur.
abrogati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
abrŏger
II sing.
abrŏgēris, abrŏgēre
III sing.
abrŏgētur
I plur.
abrŏgēmur
II plur.
abrŏgemĭni
III plur.
abrŏgentur
IMPERFETTO
I sing.
abrŏgārer
II sing.
abrŏgarēris, abrŏgarēre
III sing.
abrŏgarētur
I plur.
abrŏgarēmur
II plur.
abrŏgaremĭni
III plur.
abrŏgarentur
PERFETTO
I sing.
abrogatus, –a, –um sim
II sing.
abrogatus, –a, –um sis
III sing.
abrogatus, –a, –um sit
I plur.
abrogati, –ae, –a simus
II plur.
abrogati, –ae, –a sitis
III plur.
abrogati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abrogatus, –a, –um essem
II sing.
abrogatus, –a, –um esses
III sing.
abrogatus, –a, –um esset
I plur.
abrogati, –ae, –a essemus
II plur.
abrogati, –ae, –a essetis
III plur.
abrogati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
abrŏgāre
II plur.
abrŏgamĭni
FUTURO
II sing.
abrŏgātor
III sing.
abrŏgātor
II plur.
–
III plur.
abrŏgantor
PARTICIPIO
PERFETTO
abrogatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
abrŏgāri
PERFETTO
Singolare:
abrogatus, –a, –um esse
Plurale:
abrogati, –ae, –a esse
FUTURO
abrogatum esse
GERUNDIVO
abrŏgandus, –a, –um
SUPINO
abrogatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:ABROGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis