abiūror - Diatesi passiva


(abiūro, abiūras, abiuravi, abiuratum, abiūrāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
abiūror
II sing.
abiūrāris, abiūrāre
III sing.
abiūrātur
I plur.
abiūrāmur
II plur.
abiūramĭni
III plur.
abiūrantur
IMPERFETTO
I sing.
abiūrābar
II sing.
abiūrabāris, abiūrabāre
III sing.
abiūrabātur
I plur.
abiūrabāmur
II plur.
abiūrabamĭni
III plur.
abiūrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
abiūrābor
II sing.
abiūrabĕris, abiūrabĕre
III sing.
abiūrabĭtur
I plur.
abiūrabĭmur
II plur.
abiūrabimĭni
III plur.
abiūrabuntur
PERFETTO
I sing.
abiuratus, –a, –um sum
II sing.
abiuratus, –a, –um es
III sing.
abiuratus, –a, –um est
I plur.
abiurati, –ae, –a sumus
II plur.
abiurati, –ae, –a estis
III plur.
abiurati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abiuratus, –a, –um eram
II sing.
abiuratus, –a, –um eras
III sing.
abiuratus, –a, –um erat
I plur.
abiurati, –ae, –a eramus
II plur.
abiurati, –ae, –a eratis
III plur.
abiurati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
abiuratus, –a, –um ero
II sing.
abiuratus, –a, –um eris
III sing.
abiuratus, –a, –um erit
I plur.
abiurati, –ae, –a erimus
II plur.
abiurati, –ae, –a eritis
III plur.
abiurati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
abiūrer
II sing.
abiūrēris, abiūrēre
III sing.
abiūrētur
I plur.
abiūrēmur
II plur.
abiūremĭni
III plur.
abiūrentur
IMPERFETTO
I sing.
abiūrārer
II sing.
abiūrarēris, abiūrarēre
III sing.
abiūrarētur
I plur.
abiūrarēmur
II plur.
abiūraremĭni
III plur.
abiūrarentur
PERFETTO
I sing.
abiuratus, –a, –um sim
II sing.
abiuratus, –a, –um sis
III sing.
abiuratus, –a, –um sit
I plur.
abiurati, –ae, –a simus
II plur.
abiurati, –ae, –a sitis
III plur.
abiurati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
abiuratus, –a, –um essem
II sing.
abiuratus, –a, –um esses
III sing.
abiuratus, –a, –um esset
I plur.
abiurati, –ae, –a essemus
II plur.
abiurati, –ae, –a essetis
III plur.
abiurati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
abiūrāre
II plur.
abiūramĭni
FUTURO
II sing.
abiūrātor
III sing.
abiūrātor
II plur.
–
III plur.
abiūrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
abiuratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
abiūrāri
PERFETTO
Singolare:
abiuratus, –a, –um esse
Plurale:
abiurati, –ae, –a esse
FUTURO
abiuratum esse
GERUNDIVO
abiūrandus, –a, –um
SUPINO
abiuratu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:ABIUROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis